wannes.deloore

Dienstmededeling

2006-11-21T22:49:00.000+01:00

Mijn weblog verhuist. Ik heb mezelf een eigen hosting aangeschaft, dito domeinnaam en van wordpress gedaan. Het werkt ten lange laatste, dus gaat dat zien! http://blog.wann.es/ Uw RSS feedreader wordt vanaf heden beter gevoed via http://blog.wann.es/?feed=rss2. Nu zou ik eigenlijk nog graag mijn oude bloggerposts ergens stockeren binnen de wordpressomgeving. De importfunctie doet helaas niet echt wat ze belooft... Tips? Alles is welkom! Ook praktische zaken over wordpress, themes, toiletpapier of css.

De oranje ketel verwijt de blauwe pot

2006-11-21T18:05:00.000+01:00

In Hoogstraten was er gisteren weer sprake van politieke commotie.De gemeenteraad werd opgeluisterd door een vijfhonderdtal manifestanten die de huidige burgemeester van hoogverraad beschuldigen.Van Aperen heeft natuurlijk een niet zo nette streek gelapt. Dat zijn eenvoudigweg de feiten.Persoonlijk vind ik het totaal not done om een akkoord achter iemands rug te verbreken. Er zijn natuurlijk “verzachtende” omstandigheden voor deze deugnieterij. Als er gesprekken gevoerd worden over de voering van het toekomstige beleid, dan moet er natuurlijk over inhoud gepraat worden. Mochten de tjeven duidelijkheid scheppen in de te verdelen posten én in de te verdelen bevoegdheden, dan zou men alvast een meter verder staan. Lees meer...

2006-11-20T12:50:00.000+01:00

Fijn nieuws

Dat het in Hoogstraten niet altijd kommer en kwel is, lijkt me wel duidelijk.

Goed om te weten dat een accident als in deze oefening redelijk deftig kan worden opgelost.

En al helemaal goed om weten dat de burgemeesters van de verschillende gemeenten, Hoogstraten en Breda, alles netjes hadden voorbereid.

Kwestie dat de burger ook zijn stukje zekerheid krijgt, ondanks een felle verkiezingsstrijd (die nog steeds niet beslecht is, hoor ik uit welingelichte bron!).

Wat het nieuws helemaal fijn maakt, is dat de papa uit Meer er ook aan heeft meegewerkt (of toch minstens zijn dienst van het werk). Als Belg in een Nederlands ziekenhuis is hij een beetje de Verpleger Zonder Grenzen van de Noorderkempen. En als dan alles goed verlopen is, lijkt me dat helemaal een pluim waard!

Ik spoor vanaf 2007 (of 2008?) min of meer gerust van Antwerpen naar Breda. Of van Breda naar Parijs, Lyon of Londen.

Nu ja, gerust sporen...

La Vache Rie

2006-11-19T20:23:00.000+01:00

Nope. Geen smeerkaas of iets. Lavacherie is een dorpje in onze schone Ardennen. En dat daar schone bossen zijn hebben we wel gemerkt! Foto's! Twee zaken waren een beetje een domper op onze feestvreugde. Ten eerste waren erd e jagers die vonden dat ze in onze wandelplannen moesten schieten. Ten tweede was er onze onkunde om vuur te maken. En geloof me: half november onder de blote hemel (ok, met een shelter) is ijskoud! Maar toch: zalig feest!

2006-11-17T16:02:00.000+01:00

Het weekend...

...van een grofheid

Vrijdag

Tegen een uur of zes thuiskomen met de gelukzaligheid van een kind rond de mond: het weekend na een zware werkweek is begonnen!
Misschien zijn de mannen al thuis en kan er wat gelachen worden, met een vol bord eten en een glaasje bier of wijn.
Thuiszitten is de boodschap, want de Madame moet tot kot in de nacht werken (nu ja, elf uur is niet zo kot in de nacht eh) en die komt dan niet graag aan in een leeg huis.
Hopelijk zijn er e-mails met nuttige informatie aanwezig van velerlei fronten zodat ik mijn avond nuttiger kan maken achter de pc dan voor de tv.

Zaterdag

Er wordt vroeg opgestaan en ingeladen voor een wandeltochtje door de Ardennen met de bivakzak.
Het gehucht/dorp Lavacherie wordt het vertrek- en eindpunt. Van daaruit zullen mijn oudste van vier broers en ik onszelf rondleiden in de naburige bossen. Stappen, kaartlezen, koken en slapen. Ik kijk er al naar uit!

Zondag

Ook nu zal er vroeg opgestaan moeten worden.
Vuur stoken, eieren bakken, eten inpakken en weg.
Want ik heb een klein vermoeden dat er nog wel wat gestapt zal moeten worden: we plannen een tripje van 20 kilometer en morgen zal er al niet zó heel veel gewandeld kunnen worden wegens vroege schemering en een groot kamp te bouwen.
Tegen de vooravond terug over de taalgrens en stevig eten en douchen en lam in de zetel liggen in onze villa.
De auto moet ook nog gewassen en stof gezogen.
Want dinsdag komt de nieuwe toe in de garage en kan ‘em afgehaald worden en dan moet het huidige vehikel omgeruild. En liefst nog proper ook.

Ziet er niet slecht uit me dunkt!

Buiten dat van die grofheid dan.

Zal ik dat maar met een korrel zout nemen zeker?

2006-11-16T12:02:00.000+01:00

Vacature

Net een aanbieding gehad van een interimkantoor: desktop engineer...

Verantwoordelijk voor de hard-en software in een kantoor omgeving.

PC's, randapparatuur, alle software, netwerk,... en support voor dat alles.

Waar de consulente mijn technische fiche gezien heeft weet ik niet, maar momenteel is al die kennis ontbrekende.

Ze had gezien dat er bij mijn profiel "in de IT" stond en daarop verder gebreid.

En of ik dat zag zitten (auto tijdens de werkuren, gsm met belkrediet,...)

En ik dat ik dat niet echt een vooruitgang vond en dat "den IT" niet echt één homogene massa is.

Maar ja, zo sprak de dame, in uw profiel staat geen echte jobomschrijving. Alleen maar "test engineer".

En ik dan weer dat dat de lading vrij nauwkeurig dekt.

Nu ja, een beetje opzoekwerk mag er toch verricht worden, niet?

2006-11-15T23:28:00.000+01:00

Mijn mening, mijn woorden

Vanavond een discussietje gehad met de mama en de papa. Dat ik mijn e-woorden moet wikken en wegen omdat er mensen zijn die zich eraan zouden kunnen kwetsen. Dat ik moet zorgen dat ik geen halve leugens en hele roddels verspreid. Dat een mening kan, maar dat die niet al te uitgesproken moet zijn.

En ik dan dat ik een groot verschil maak tussen mensen en hun functie in de maatschappij. Dat ik het perfect oneens kan zijn met een gevoerd beleid, maar dat ik de beleidsvoerder in kwestie wel een warm hart kan toedragen als buurman, vader van fijne kinderen of grootvader van evenzeer fijne kleinkinderen.

Dat ik een mening heb die per accident gestaafd wordt door meerdere mensen, wil niet automatisch zeggen dat ik meeloop met de hype. Dat heb ik nooit gedaan en dat zal ik niet doen ook. Als ik iets zeg, denk of doe, is dat in overeenstemming met mijn idee van goed en minder goed. Wat anderen daar van denken, hoe ongenuanceerd ik het ook verkondig, laat me niet geheel koud. Ik ben mij er zeer sterk van bewust dat woorden vaak kunnen kwetsen.

Maar of dat dan een reden moet zijn om maar te zwijgen, dat denk ik niet.

Een streepje nuance meer mag misschien wel. Dat dan weer wel.

Ik hoop echter dat andere mensen ook een verschil kunnen maken tussen een man en zijn job.

Ik hoop vooral dat jij Marie, dat verschil durft te zien.

2006-11-14T13:01:00.000+01:00

Nooit content

Sommige mensen zijn nooit content.

Ze worden door Clickx genomineerd voor beste weblog van het jaar, doen ze moeilijk.
Want de organisatie is niet echt en de rest van de genominneerden past niet in hun plaatje.

Schoon.

Dan doet de pers eens wat (mwoa joa) moeite om hun speeltuin wat uit de massa te lichten, doen ze bijna het licht uit. Commercialiteit en alternatievelingen: het wordt nooit wat...

Hoewel ik hen ergens wel begrijp.

Als je (ongewild?) een gezappig product neerpoot en redelijk wat mensen vindt die er ook passieef aan willen meewerken (lezen en commentaar en al), dan is dat op zich al een beloning.

Het wordt helemaal een beloning als de mensen dan ook nog eens blijven terugkomen.

Als dan de één of andere mediagarnaal op de reeds afgeroomde hype duikt alsof er nog een folieke rondhangt met het bericht dat het toch wel een schoone n nieuw en misschien wel beste ding is,d an kan er wel eens iemand in zijn gat gebeten zijn.

Vooral iemand die al jaren bezig is met het opvoeden van zijn ondertussen volwassen internettamagotchi.

Ik bijvoorbeeld, zou enorm blij zijn met de prijs.

Vooral als dikke middelvinger weliswaar, maar toch.

Want mijn weblog (geen design, geen tijd en werk eraan...) ís geen beste weblog.

Dus misschien wel logisch dat het niet geselecteerd is.

Zie je wel , de boekskes doen wél hun huiswerk!

2006-11-13T13:33:00.000+01:00

Geen bolleke voor Nolleke?

Het politieke verraad in de Noorderkempen leeft blijkbaar erg onder het volk.

Toen ik dit weekend mijn neus hier en daar tussen stak, ving mijn oor wel eens iets op van “deugniet”, “sloeber” en “onnozelaar” tot het feit dat de af te treden burgervader nog liever zijn vrouw zou verkopen dan zijn sjerp.

Macht en politiek: het zijn duivelse dingen.

Toen ik gisteren Yves leterme echter hoorde zeggen dat de geloofwaardigheid van de politiek in het gedrang kwam door Van Aperen’s goochelkunstje, moest ik even lachen in mijn vuistje.

Meneer Leterme was volgens mij toch de man die al van voor de verkiezingen bezig was met voorakkoorden .

Proper om dan toch nog anderen te beschuldigen van ongeloofwaardige politiek voort te brengen.

Het meest jammere aan de hele kwestie vind ik dat de heer burgemeester zich nog hoop en al een jaar of drie zal moeien met gemeente politiek. Dan stapt hij het af, geeft de sjerp over aan een zelf te kiezen persoon en gaat op pensioen.

Zijn goed recht? Ik denk het wel.

Of het echter een beslissing is met het volk in het achterhoofd, durf ik volledig in vraag trekken.

De huidige leider der Hoogstraatse fusie heeft nog maar zelden iets gedaan dat écht voor het volk was en niet voor de eigen portemonnee.

Voorzitter van de voetbal, de voetbal kreeg de grootste kantine en de schoonste pleinen.

Dat wij met de Chiro in de kou komen te staan, kan meneer Arnold eerlijk gezegd geen hol schelen. Dat hij niets zou kunnen doen en al.

Nu ja.

’t Is niet dat we het de voetbal niet gunnen.

Maar typische vestzak-broekzak operatie en al, dat dan weer wel.

Volgende week maar eens bij de niet zo heel nieuwe burgervader aankloppen voor onze lokalenproblematiek…

FYI: Ik word sinds vrijdag geciteerd op politieke sites .
Goed bezig? Lijkt me wel: bezoekersaantal is verdrievoudigd!

Voetbalweekend

2006-11-12T12:17:00.000+01:00

Een weekend zonder voetbal is als een smoske zonder hesp. Daarom was het gisteren weer zover: de Mussenakker zond haar zonen uit. Het B-team (met onder meer mezelf in de defensie) was voor de eerste keer dit seizoen met een voltallig team én wisselspelers. De reservisten van weleer, bijeengesprokkeld door Fat Tony, hebben zich sinds enkele weken in een eigen ploeg gegoten als FC Tugas. De Portugese medemensen hadden duidelijk het geluk, de conditie en de techniek aan hun kant. Na een spannende eerste helft (1-1) was de kaars bij veel Helden al volledig opgebrand. Helaas volgde er nog een tweede bedrijf. Dat het vet van de soep was, hadden we zf al wel gezien, maar een 5-1 nederlaag was misschien wel wat van het goede te veel. Ach, volgende week beter zeker? De A-ploeg verging het echter wat beter. Een clash in de hel van het noorden tegen de eerste achtervolger en dus een potentiële bedreiging voor de kampioenenviering. Een eerste hevige deel met een twee nul voorsprong voor de A-Mussen werd gevolgd door een spannende en bedrukkende helft. De ooit zo makke tegenstander, draaide zih als een duvel in een wijwatervat en gaf de heren A's geen tijd tot recuperatie. Gelukkig voor hen en het kampioenenfeest werd er nog slechts eenmaal negatief gescoord. Beelden van een lokale cafévoetbalploeg zal je niet snel op tv te zien krijgen. Dankzij youtube en aanverwanten: Lejke aan het kanon van de Mussenakker A-ploeg!

2006-11-10T13:23:00.000+01:00

Die middag...

op VRTnieuws.net.

Toch geen sjerp voor Tinne Rombouts

vr 10/11/06 - In Hoogstraten wordt Vlaams parlementslid Tinne Rombouts (CD&V) toch niet de jongste burgemeester van het land. Drie andere partijen hebben immers een anti-CD&V-coalitie gesmeed.

Op 8 oktober kwam CD&V als winnaar uit de bus in Hoogstraten. De partij boekte 13 procent winst en werd zo de grootste partij.

De 27-jarige CD&V-lijsttrekker Rombouts haalde het ook in voorkeurstemmen van huidig burgemeester Arnold Van Aperen (KVB).

Het stond dus zo goed als vast dat Tinne Rombouts de burgemeesterssjerp zou mogen omgorden en meteen zou ze zich ook de jongste burgemeester van het land mogen noemen.

Er waren ook al afspraken dat Van Aperen schepen zou worden, maar hij heeft nu achter de schermen een nieuwe coalitie gesmeed met de kleinere partijen Groen! en Hoop. Samen beschikken ze over een nipte meerderheid.

Tinne Rombouts is erg ontgoocheld. "Dit is een mes in de rug voor de kiezers van Hoogstraten", reageert ze.

"We hadden een akkoord ondertekend, maar blijkbaar heeft hij intussen onderhandelingen gevoerd met Hoop en Groen!. Voor de zoveelste keer heeft hij dus mensen proberen te bedriegen."

Ik ben eens benieuwd.

Uit goede bron had ik dit van de week al vernomen, maar ik durfde het haast niet voor waarheid nemen.

Want dat zou nu niet echt mijn idee van politiek zijn.

Dat Groen! nu mee kan sleutelen aan het beleid vind ik goed en plezant.

Dat Arnold terug burgemeester wordt, vind ik minder.

Het is ook tegen de natuur van de groene politieke mens in mij.

Groen! heeft jarenlang een zwaar anti-Arnold-Van-Aperen-beleid gevoerd vanuit de oppositie.

Zij beloofden in hun programma (rechtstreeks of tussen de lijnen) dat er met hen nooit ofte nimmer iets met Arnold zou worden begonnen. "Want we kennen 'em!".

En nu is de gladde aal er toch in geslaagd zijn sjerp veilig te stellen.

En hoe jammer ik het ook vind, ik kan Tinne Rombouts geen ongelijk geven als ze zegt dat dit een mes in de rug van de Hoogstratenaar is.

Van Aperen is koppig en als het moet geniepig.

En door die eigenschappen te combineren zal hij altijd zijn eigen goesting doen.

Maar dat wisten we al.

Dat Groen! zich nu als slachtkip met zo'n sluwe vos in één kamer durft op te stellen, duidt niet op moed maar op suïcidale neigingen. Ik hoop van ganser harte dat dit verhaal een mooier einde krijgt dan dat van de vos en de raaf, maar ik vrees ervoor.

Aan alle Groene! schepenen dan ook mijn goede raad: "Boer let op uw kippen!"

Want een man die vreemd gaat onder de ogen van zijn eigen volk, is als een kat in het nauw.

En die maken rare sprongen.

Waarvan het hierboven vermelde artikel slechts een eerste huppelpasje is...

2006-11-10T11:46:00.000+01:00

Das Wochenende: fur die Mutti

Mutti!!

Mijn weekendplannen in een walnotendopje:

Vrijdag

Werken tot een uur of vier en dan naar Meer vlammen. Ik zou graag een plaatsje aan jullie dis reserveren tussen half zes en zes uur, afhankelijk van de files
Thuis rondhangen en post lezen tot iets na acht. Misschien kunnen we en passant ook wat bij buurten?
Vergaderen van half negen tot iets tegen den tienen. Nog even iets drinken met de mannen en dan de sponde inkruipen.

Zaterdag

Vanaf half tien collecteren voor 11.11.11 tot aan de middag
of
Om tien uur naar de OudStrijdersHerdenking met de vlag. Daarna rondgaan voor 11.11.11
Thuis zijn van een uur of half één tot twee.
In dit tijdsbetsek had ik ook graag wat boterhammetjes gesmuld uit jullie broodmand.
Om twee uur vertrekken voor wat wel eens de mats van't jaar zou kunnen worden.
Niet omdat het zo'n hoog niveau zal zijn, wel omdat het een unicum zou zijn mochten we met elf spelers kunnen aantreden.
Tegen een uur of vijf eventjes binnenspringen om de voetbalschoenen af te gooien
Rond half zes naar huis (A'pen) om:

op te ruimen
te wassen

Tegen 19u met de Madame gaan eten in één of ander veel te duur en nog nader te bepalen etablissement.
Samen met Dirk R en Anja L.

Zondag

Ergens in de voormiddag naar thuis rijden voor een middagmaaltje
Tegen half twee aantreden in uniform voor een middagje spelplezier op de Chiro
Een maaltijd nuttigen en naar huis

Druk en plezant zeer zeker!

Misschien dat we wel een paar keer samen aan tafel kunnen zitten!

Met vriendelijke groeten,

Wannes, uw oudste zoon

2006-11-08T08:44:00.000+01:00

Bruce

Een overvol Sportpaleis dat schreeuwde om nog meer.

Zo nam de Boss afscheid van een Springsteen (én Seeger Session Band) minnend belgisch publiek.

Hij had zichzelf twee uur en twintig minuten lang afgepeigerd om de mensen waar te geven voor hun tickets van 75 euro.

Drieduuzend franken voor wat folk?

Graag meneer!

Om kwart na zeven zijn we binnen getreden in de grote hal die het Sportpaleis is.

Enkele vrienden kapoenen hadden zich tot in de Snake Pit kunne worstelen en loodsten ieder die dat wou mee naar binnen.

Voor mij hoefde dat niet, ik stond perfect: 30 meter voor het podium, recht in het kruis van de Bruce himself.

Rond een uur of acht begon het middenplein vol te lopen en om 20.15u zaten ook de mensen met zitplaatsen waar ze thuishoorden.

Iedereen was klaar voor wat gezegd werd een feestje te worden.

En een feestje, dat was het!

Lichtjes vertraagd begonnen, zeker zo enthousiast!

De Seeger Sessions Band is blijkbaar een gezellige, zestienkoppige folkband met stuk voor stuk goede artiesten.

Koperblazers, slagwerk, gitaren en een trekzak.

Een piano, een banjo en een wasbord.

Alles werd gebruikt, alles werd perfect uitgevoerd.

En dan the Boss als leader of den band!

Ultieme gelukzaligheid scheen de hele tijd van mijn gezicht.

De rugpijntjes van het lange staan vervaagden toen de brave man zijn keel opentrok en vroeg of we allright waren.

Duh!

Wat in het nederlands (koedenavont! Ek Bin Blaai here te zain!) en wat in het engels aan voordrachtjes maar vooral: spelen!

De heldenrol van de avond had meneer Springsteen volledig aan zichzelf toebedeeld, maar hij liet de andere artiesten daarbij verre van in de kou staan.

Iedereen kreeg zijn fiftheen seconds of fame met een solozang of soloinstrumentaal stukje.

Heerlijk.

Bruce gaf zichzelf voor de volle 250% en het charisma straalde rechtstreeks de zaal in.

Echt schoon en plezant.

Iedereen recht, iedereen van applaus tot hij nog eens terugkwam voor de bisnummers.

Iedereen content en tevreden met de metro terug naar huis.

'T was schoon, gisteren.

En vandaag: Tool en Mastodon in de Brabanthal te Leuven!

Afscheid

2006-11-07T08:10:00.000+01:00

Allee hup. Nog maar een collega die de biezen neemt. De vierde in evenveel maanden. En terecht, want tegen de natuur in toch blijven doen waar je mee bezig bent: not kind of a plan. Als je elders de kans krijgt volledig je goesting te doen (nu ja, volledig...) lijkt me dat altijd een fijn alternatief.

Ondanks fijne collega's en de vlakbij-huis-factor. Op sommige momenten mag er egocentrisch gehandeld worden.

Helaas brengt zo'n vertrek me telkens met twee voeten in de beenharde realiteit: uit het oog, uit het hart. Want als je niet geregeld belt, mailt, afspreekt om iets te gaan drinken/eten/doen/... zie je elkaar nooit meer terug. En of dat erg is? Neu. Misschien een beetje jammer, maar echt erg is zoiets nooit. Ander en beter.

Want als het echt zo goed was, zullen beide partijen wel de moeite doen om elkaar terug op te zoeken. Vrienden zijn dat. Ik heb er zo een paar uit vroegere situaties (school, stage, kot, Crefi,...). Maar dat kost moeite: mailen, sms'en, tijd maken, inplannen.

En moeite doen: I love it!

El Cheapo Party

2006-11-06T22:37:00.000+01:00

Een feestje organiseren: geen sinecure! Gasten vragen, gasten motiveren... Duvels zal het kosten, werken lijk een duvel zal het worden. De Foons kan niet komen omdat liever gaat wandelen, de madame komt pas 's avonds omdat zij ook liever gaat wandelen. De vrijdagavond is geen optie en de zondag misschien wel. Morgen eens overleggen met de Mutti...

Drukke week

2006-11-05T22:16:00.000+01:00

De planning van de week in een notedop:

Maandag: naar de film met de Madame
Dinsdag: Bruce Springsteen in concert
Woensdag: Tool en Mastodon in Leuven
Donderdag: Boekenbeurs (eindelijk!)
Vrijdag: vergadering
Zaterdag: naar de Kerk voor de oudstrijders, voetballen en een heel belangrijke derde helft spelen
Zondag: Chiro.

Voor de rest ad random te doen:

Foto's uitsorteren, verpakken en aan de juiste mensen bezorgen
Linux ooit eens zien uit te balanceren
Netwerkske bouwen?
Nadenken over (nieuw?) designprojectjes?
Feestje plannen
Weekendje A'dam plannen
Kampeertochtje met Youri plannen

You ain't a man without a plan!

Grote kuis

2006-11-05T20:02:00.000+01:00

De living en al: netjes en proper. Wat er allemaal verzet en veranderd is?

De maniakale tv is verhuisd naar een chiller plekje. Twee tv's naast elkaar is een beetje teveel van't goede, vonden wij.
De overvloed aan randapparaten is weg. Twee dvdspelers, een videorecorder, een x-box en een extra versterker: opgeruimd. 1DVD met surround system, videorecorder/player, x-box. Netjes onder de tvtafel.
CDrekken zijn verankerd. Tommy's cdtjes kunnen dus niet meer omver vallen.
Zof gestogen. En spinnenkopkes ook. En hun respectievelijke huisjes ook. Ze hebben potdorie een volledig magazijn vanachter waar ze kunnen wonen!
Opgeruimd tout court.

Het is dus tijd dat de mama's en de papa's al te gaar komen kijken en eten en al. Maar dan is natuurlijk de vraag: wie nodigen we uit? Ouders? Broers en zussen?

Als ik voor mezelf even optel, komt dat (ouders en hun kinderen) op een man of vijftien. Alleen al bij mij! Hoe dat kan?

Omdat ik van bij de geboorte af een bastaardje ben (dus na vereniging langs beide zijden opgescheept met twee mam's en twee papa's...) en mijn halfbroers en zus vorig jaar hun getal hebben uitgebreid met een adoptietje. Dat worden dus vier broers en een zusje aan de ene kant en een broer en een zus aan de andere. Mwoa ja, tien man. Als ik dan mijn liefste Madame meetel (duh!) met haar familaire situatie, komen we op 15 mensen.

Mocht ik in een goede bui zijn en mezelf ook nog willen voorzien van eten, kost de grap bij een simpele broodmaaltijd met een pistolletof vier per man iets van een 48 euro. Zonder beleg, koffie, thee of koek. Natuurlijk wordt er iets verwacht vanuit cullinaire hoek (met koude en warme gerechten, puddings en desserts) met liefst nog een aangepast wijntje op de koop toe.

De organisatie vat morgen aan zeg ik u. Wanneer het ding doorgaat? Ik verdenk het eerste weekend van december met licht organisatorische stressfactoren gevuld te zijn.

Proximus MMS. DSC00050

2006-11-04T22:02:00.000+01:00

U hebt een MMS ontvangen van het nummer 0473 52 14 93

Beantwoord de MMS – Creëer voor uw vriend een MMS met een foto! Klik op de knop om naar MMS On Line te gaan!


	Klik in uw mailbox op "Beantwoorden" om een gratis tekstberichtje van maximaal 700 tekens terug te sturen! Dit antwoord is mogelijk tot 08-11-2006.

Proximus MMS. DSC00050

Creëer een MMS on line en beantwoord dit bericht met geluid, video en beelden!

Met de Vodafone live!-toestellen kan u MMS’en creëren, zenden en ontvangen. Voor meer informatie: www.proximus.be en kies Vodafone live!

Proximus is een commerciële nul

2006-11-04T20:43:00.000+01:00

Dat ze bij Proximus (en ik verdenk elke operator er van) niet goed bij hun hoofd zijn, had ik al een tijdje door. Maar dat ze (zie mijn vorige post)geen deftige mms'en kunnen overbrengen (waarom rode kruisjes? ik heb toch geen beelden doorgestuurd?!) naar een weblog is wel heel erg triestig.

En jammer. Want ik zag mezelf al liver verslag brengen vanop zo ongeveer elke bijeenkomst waar ik de aanwezigheid van geets zou hebben om te bloggen. Klootzakken, dat zijn het!

Proximus MMS. Bloggen met de gsm! De gizmo als communi

2006-11-04T20:38:00.000+01:00

U hebt een MMS ontvangen van het nummer 0473 52 14 93

Beantwoord de MMS – Creëer voor uw vriend een MMS met een foto! Klik op de knop om naar MMS On Line te gaan!


	Klik in uw mailbox op "Beantwoorden" om een gratis tekstberichtje van maximaal 700 tekens terug te sturen! Dit antwoord is mogelijk tot 08-11-2006.

Proximus MMS. Bloggen met de gsm! De gizmo als communi

Bloggen met de gsm! De gizmo als communicatiecenter! Wannes leert elke dag bij!

Creëer een MMS on line en beantwoord dit bericht met geluid, video en beelden!

Met de Vodafone live!-toestellen kan u MMS’en creëren, zenden en ontvangen. Voor meer informatie: www.proximus.be en kies Vodafone live!

Sneeuwpret

2006-11-04T20:24:00.000+01:00

Vorige woensdag werd er met het jeugdhuis gegleden in het Duitse Bottrop. Dolle pret: skiën of strijkplanken, eten, drinken, busreis: 53euro! Daar kan je niet voor gefopt zijn denk ik dan. Dat er een trage en lichtjes enerverende lift het huishouden regelt neem je er maar wat graag bij. Binnen enkele jaren moeten we echter helemaal niet meer naar het Ruhrgebied voor een dagje sneeuwplezier. In ons eigen Belgenlandje komt een skipiste van heb ik jou daar! Snowgames wordt de grootste van Europa! Ja. Cool eh?!

Bloggen via e-mail.

2006-11-04T20:18:00.000+01:00

Nu zijn we erg goed op weg denk ik. Plannen rijpen, vruchten groeien. Kansen moeten dra gegrepen worden. 870 foto's moeten verder gesorteerd worden, verdeeld worden en opgehangen ingeplakt of verknipt worden. Pinten dienen leeggedronken te zijn voor de laatste bus (al een gelukske dat die pas tegen den drieën d'er door komt!).

Feest voor de armen, dansen met de benen: 11.11.11 is een schoon initiatief!

2006-11-03T09:57:00.000+01:00

E-mail aan mijn moeder

Mutti!

Om u allen een beetje op de hoogte te houden van mijn reilen en zeilen dit weekend: een overzicht!

Vrijdagavond
- Ik hoop tegen een uur of zes thuis te zijn (in Meer) zodat ik even de knieën onder tafel kan schuiven voor een hapje en een drankje.
- Hierna rij ik naar de madame om samen naar De Matroesjka's te kijken en de foto's te sorteren (en te bekijken natuurlijk!).
Zaterdag
- Zaterdag begint vroeg met een blitsbezoekje aan Merjan om dan te vervolgen met een vlaaienslag door het hele dorp.
  Pret gegarandeerd tot een uur of twaalf.
- Na een verkwikkende lunch (laat ons er van uit gaan dat die aan jullie tafel zal plaatsvinden) wordt er normaal gezien van voetbal gedaan in de gevangenis.
  Uur en tegenstander zijn op het moment van schrijven nog lichtjes onzeker, maar wederom: pret gegarandeerd!
- De avond zal waarschijnlijk iets zijn voor het goede doel met een jeugdhuis , een bus en een veiling.
Zondag
- Zondagochtend om half tien wordt er van acht gegeven in het Charlottapad voor de grootva. Een stevig ontbijt, een lekkere brunch en een uitgebreide lunch zullen ons daar naar alle waarschijnlijkheid te beurt vallen. Ik meen me te herinneren dat u daar ook aanwezig zal zijn.
- In de namiddag keer ik de kempen de symbolische rug toe en vlieg ik laag terug naar Antwerpen die Schöne om onderdeel te worden van de kuisploeg.
- Mocht dat op tijd afgerond zijn (wat niet zo zal zijn) staat er ook nog een blitzbezoekje aan de Boekenbeurs op het programma.

Mochten er enige vragen rijzen, dan weet u me wel te vinden.

Tot vanavond!

Met vriendelijke groeten,

Wannes De Loore, uw oudste zoon

Vrije dag

2006-11-02T20:34:00.000+01:00

vandaag was een vrije dag. Na een stevige skidag in Botropp gisteren, was het vandaag alle rust wat een man zich wensen kan. Opstaan, wat zaakjes regelen en dan naar Brussel met de Madame. Naar DOD voor nieuwe schoenen. En om eens te kijken voor wat extra kleren. De rest van de dag door Brussel gedalkt (Grote markt! Nieuwstraat! Munt! Petit Ceinture!) en dan terug in de richting van de beschaving. Het plan om nog naar de Boekenbeurs te gaan is daar helaas afgesprongen wegens dufheid in het hoofd en lood in de schoenen. Iets voor zondag dus. En morgen: dagske werken, foto's uitsorteren (870 meneer) en Alex Agnew aan het werk zien op Canvas. Want dat is en blijft een beetje het idool voor mezelf. Misschien dat onze gelijkenis daar wel wat mee te maken heeft...

2006-10-31T10:41:00.000+01:00

Leasin' Cars

Mijn eerste job was (en is) een schot in de roos.

Werkzeker, contract voor onbepaalde duur, gezellige sector, goede job.

En: een auto.

Een deftig leasewagentje was mijn deel vorig jaar in november.

Met tankkaart en onbeperkt in de privékilometers.

Weekendje Parijs en dagjes naar de zee: geen enkel probleem!

Het leuke van leasewagens is dat ze vervangen worden bij brokken.

Toen ik in september eventjes tot de griekse autobeginselen werd gedwongen, was mijn geliefde Ford Feest plots een wrak.

Ondanks de zever en rompslomp die ik er toen twee dagen mee heb gehad, was ik vrij snel opnieuw voorzien van een bolide.

Een vervangwagen gehuurd op korte termijn.

Een maand dus.

Die maand liep vorig weekend af met als gevolg dat ik het ding moest inruilen.

Een Renault Modus werd geruild voor de grote broer, een renault Mégane.

Afgezien van het extreme futuristische uiterlijk (smaken en kleuren, pfff) en het starten met een kaart, rijdt het ding als een mes door boter.

Heerlijk!

Stabiel, optrekken en remmen, zesde versnelling voor laag verbruik en al: jummie!

Tegen het einde van deze maand zal de definitieve bak er zijn dacht de mevrouw van personeelszaken.

En of ik de Mégane dan nog wel wou ruilen.

Ruilen voor, zoals dat hoort bij juniors, een Ford Fiësta.

En dat ik daar misschien wel niet zoveel zin in zou hebben.

Maar zegt ze, je krijgt wel het nieuwe model met een 1.6TDI motortje erin.

En dat dat bijna even goed is als die Mégane.

En met een sleutel in plaats van een startknop (cfr Windows! Ik hoop mijn eerste Blue Screen nog wel even uit te stellen eigenlijk...).

Long story short: in drie maanden zal ik dus met 4 verschillende bijna nieuwe wagens gereden hebben.

En dat, dat is toch ook weer wat waard denk ik dan!

fotoprints

2006-10-29T23:03:00.000+01:00

Ik wou vandaag een paar honderd fotootjes bestellen bij foto.com. Geen probleem, leek me; Zondagavond, rustig op de interweg en dus geen file. Mwoa ja, drie uurtjes uploaden zo scheen de teller aan te geven. In de laatste rechte lijn van 46 minuten liep er ergens iets jammerlijk verkeerd... Om de één of andere bizarre reden liep plotseling ergens het commando "boot the fuck now!" en zo geschiedde... De hele bak werd herstart. Verdoeme. Twee uur en counting aan upload stream naar de zak. Dank u peecee! Verdju...

De laatste druppels

2006-10-28T19:39:00.000+02:00

Vanmiddag de misviering oor Staf meegemaakt met de tekst en de aanwezigheid van mezelf en de Madame. Daarna een feestelijk maal met de familie en beste vrienden van 's mans eega en hemzelf. En toen naar huis. Een heleboel stress die van de schouders viel. Druk die verminderde. Vermoeidheid die doorstootte... De voorbije week was er een van leven. Weinig slapen en veel piekeren. Nadenken over wat is en wat was. Nadenken over goed en kwaad, spijt en schuld. Kan je iemand persoonlijk de schuld geven van iets? Kan je iemand verwijten de oorzaak van een catastrofe te zijn? En wat als die catastrofe zich al een hele tijd sluimerend op de achtergrond in stilte bezighield? En de actie van de te beschuldigen persoon slechts de laatste druppel was? Zijn dan niet alle deelnemers aan de catastrofale situatie even schuldig? Want zou anders die laatste druppel wel de laatste geweest zijn?! Zorgen en hoofdbrekers. En ondertussen ook nog graag proberen te zien. Een verdomd moeilijke opgave voor een man van amper 23 winters...

Diablo Boulevard

2006-10-28T10:40:00.000+02:00

Oh man. Hoe goed is Diablo Boulevard?!

Staf

2006-10-27T16:36:00.000+02:00

Blijkbaar zijn er nu al een aantal mensen die graag onze tekst ter nagedachtenis van Staf (pdf, 35kb) willen. Morgen neem ik zowieso een aantal exemplaren van de tekst mee, maar teneinde geen volledig bos vol te kopiëren, zet ik het ook online. Ik zeg duidelijke onze tekst, want het is een coöperatieve actie geweest van Youri en mezelf. Merci Youri! Staf We leerden je kennen als grootvader. Aangetrouwde grootvader, maar ook zoveel meer. Jij en moeke, samen beleefden jullie een schone tijd, en jullie geluk ging ook over op ons. Vier fijne jaren die abrupt zouden eindigen. Vier levenslustige jaren die wel een eeuwigheid geleden lijken. Mooie tijden die in het verdriet van vandaag lijken te verdwijnen. Maar wees gerust! De mooie momenten leven voor altijd voort. We zullen ons jullie altijd herinneren als moeke en Staf. Als oudste nieuw samengestelde gezin. En in die herinneringen leef je ten volle verder. Ten volle leven, zoals je dat zo goed kan. Die laatste weken was je vaak rusteloos. Je wilde verdergaan, verder léven. Je was nog niet klaar om te gaan. Nog niet, want wie ‘leven’ zegt, zegt jouw naam. Je was in de fleur van je lange bestaan, gelukkig als een jong veulen, vrank en vrij als een pasgetrouwde man. Scherp van geest, rad van tong en goed te been. Dat was jij, zo zal je voor ons ook altijd zijn. Maar eind juni keerde het tij, en werd je onderbeen je ontnomen, omdat het bloed niet kroop waar het voorheen zelfs niet meer gaan kon. Als de moedige man die je bent, sprong je weer recht van de operatietafel, bestelde een speciale rolstoel en dacht erover om een aangepaste auto aan te schaffen. Een bolide met twee pedalen, automatische versnellingsbak en GPS. Je vocht met al je vele krachten; viel je, des te sneller stond je weer recht met glimlachende vechtlust! Ze hadden je nog niet klein. Nog lang niet! Maar toen werd het stil. Want plotseling wilde je lichaam niet meer verder. Je vege lijf liet je in de steek. Je kon niet anders dan het vonnis accepteren. Geen pijnloze dood voor een held. Geen genade. Weken van verdriet en wanhoop wierpen hun grimmige schaduw over jouw leven. Al wat mooi was, leek plots ver weg. In de hoek gedreven, bundelde je met ongelooflijke volharding je krachten voor een laatste strijd. Maar het was niet eerlijk, het pleit was al beslist. Hiertegen was zelfs jij niet opgewassen. Stilletjes weefde de dood je einde en vond je tenslotte rust. Maar Staf, weet dat wij je nooit vergeten. Wees maar gerust. De mooie momenten leven eeuwig voort. We zullen ons jullie altijd herinneren als moeke en Staf. Als oudste nieuw samengestelde gezin. En in die herinneringen leef je ten volle verder. Ten volle leven, zoals je dat zo goed kan. Staf, bedankt voor alles. En tot ziens.

2006-10-27T08:24:00.000+02:00

Mensen II

Mensen uit de directe omgeving waarmee je goed overweg kan, maar die elkaar eigenlijk niet zo fijn vinden.

Niet gemakkelijk.

Ook niet als dat zich dan manifesteert in: "En zegde gij nu ook eens iets".

Sorry.

Ik bemoei me niet met zo'n zaken.

Emotionaliteit mag en kan voor mijn part overal.

Maar niet over zulke zaken.

Vraag me niet een oordeel uit te spreken over iets waar ik niets mee te maken heb (rechtstreeks dan wel onrechtstreeks) en zeker niet als je het zelf kan oplossen door je eigen gedrag aan te passen.

Als twee mensen elkaar niet zo goed liggen, bestaat er nog altijd zoiets als professionele verdraagzaamheid.

Vandaag nog gehoord: "Je oogst wat je zaait".

Want wie heeft er baat bij om een ander af te snauwen?

Wie wordt beter door pissig te zijn en achterbaks te roddelen?

Niemand.

Zeg het dan tenminste eerlijk en oprecht.

En verklaar dat je wel je best zal doen om de conflictsituaties tot een minimum te herleiden.

Als iemand mij een hak zet, krijgt hij (m/v!) dat recht voor de raap terug.

Een gemeende, doch meestal van korte duur, "klootzak", "teef", "smeerlap" (allen m/v!) is hun deel.

En daarna weer rustig verder met de verdraagzaamheid: "on with the tolerance!"

En dat die klootzakken uit de omgeving zich daar ook maar eens aan houden.

2006-10-26T20:17:00.000+02:00

Mensen

Mensen zijn soms enorm stomme wezens.

Ondanks geciviliseerd zijn we soms gewoon bij de beesten af slecht.

Mensen doen schijnbaar niets liever dan elkaar kwetsen en pijn doen.

Fysiek, maar vooral mentaal.

Het is nu eenmaal de gemakkelijkste manier om overweg te kunnen met de eigen domheid, het eigen verdriet of de onmacht.

Maar het doet wel enorm veel zeer.

En het doet nog meer pijn om twee mensen die je graag ziet elkaar te zien koeieneren.

Waarom?

Zomaar.

Ze hebben mekaar nog geen strobreed in de weg gelegd.

En toch halen ze liefst van al het bloed onder elkaars nagels uit.

De ene om aan te vallen de andere om zich te verdedigen.

En ik?

Ik sta erbij en kijk ernaar.

Dju toch, zo machteloos.

2006-10-25T13:06:00.000+02:00

Woensdag wasdag

Vandaag moet er nog eens gewassen worden.
Kwestie van elke dag propere dingen aan te kunnen doen.

Nadeel van wassen is dat er dan ook gestreken moet worden.

Een avondje met het heet ijzer in de weer en worstelen met hemden...

Ik kijk er al naar uit.

Gelukkig zijn er ook lichtpuntjes.

Nieuwe cd van Bart Peeters en Admiral Freebee in de stereo en gaan.

Genieten en afzien tegelijk.

Klinkt als masochisme me dunkt...

2006-10-24T14:28:00.000+02:00

Staf

Een begrafenis is iets waar ik niet zo graag heen ga.

Ik ga er dan gelukkig ook niet al te dikwijls heen.

Kwestie van niet teveel mensen uit de naaste omgeving te verliezen uit dit leven.

Hoewel het jaar 2006 al wel een stevige snelbouwsteen heeft bijgedragen.

De winter bracht het droeve nieuws van Jo, een meisje uit ons jeugdhuis. Te pletter tegen een boom. De vrolijke lente werd overschaduwd door het heengaan van onze proost, emeritus Jan van Deijck. En nu, nu kortgeleden, heeft mijn vier jaar geleden aangetrouwde grootvader het tijdelijke voor het eeuwige verruild.

De brave man was in de fleur van zijn oude leven, gelukkig als een veulen en vrank en vrij als een pasgetrouwde man. Helder van geest, rad van tong en snel van gedacht.

Dat was Staf.

Tot hij eind augustus van zijn onderbeen werd gevezen. Omdat het bloed zelfs niet kroop waar het voorheen ook al niet gaan kon.

Vol goede moed sprong hij weer recht van de operatietafel, bestelde een speciale rolstoel en dacht erover om een aangepaste voiture aan te schaffen. Een bolide met twee pedalen, automatische versnellingsbak en GPS. Want ze hadden hem nog niet klein. Nog lang niet!

En toen was het stil. Want er groeide een kanker van jewelste tussen zijn galblaas en lever. Van vrolijke frans naar gele Staf in enkele weken. Een groot man werd plots gekleineerd door zijn eigen lichaam dat niet meer verder wilde. Een grote trotse eik die aan de binnenkant wordt verteerd door termieten en houtwormen.

Een echte kanker die niet te behandelen was. Eentje die uitgezaaid was als de Vietcon van weleer. Een kanker die zo groot als een huis moest worden om onze grootvader, vader, broer en man weg te nemen.

Een helse strijd in enorm veel ziekenhuizen die uiteindelijk moest eindigen in een palliatief centrum in Turnhout. Geen snelle, pijnloze dood voor een held. Zo ook nu niet. Geen genade van onze lieve heer. Onze lieve heer die voor één keer (hoewel niet de eerste keer dit jaar) mijn gebeden niet te horen krijgt. Onze lieve heer die één van zijn trouwe schaapjes volledig los liet.

Onze lieve heer die er allicht goede bedoelingen op na houdt maar nu (wééral) de pedante klootzak uithangt in mijn leven.

En volgende zaterdag wordt Staf, grootvader - groot vader - grote broer - groot man, begraven. Nog geen ter aarde bestelling want die vindt pas de maandag eerstvolgende plaats, maar een eredienst voor familie, vrienden, kennissen en genodigden.

En daar, op die eredienst, mag ik hem toespreken.

Met een tekst die vertelt over hem.

Een voorgelezen lofzang.

En ik weet niet of ik het ga kunnen.

Of ik mijn gemoed op haar plaats kan houden als ik daar voor een Kerk rouwende en snotterende mensen sta. Als ik mezelf daar een stukje blootgeef met een tekst waarvan ik weet dat ik er pas mensen mee kan raken als ik mijn eigen verdriet eerlijk en open beschrijf.

We zullen zien.

En onze best doen.

Want voor Staf is alleen het beste goed genoeg.

2006-10-23T21:50:00.000+02:00

ToDo=>Done

ToDo

CV updaten
Chirovergadering voorbereiden
De nieuwe van Admiral Freebee beluisteren
Handleiding voor de mama maken
Opruimen
Foto's sorteren
Foto's uploaden naar foto.com

Done

CV updaten
Chirovergaering voorbereiden
De nieuwe van Admiral Freebee beluisteren
Handleiding voor de mama maken
Opruimen
Foto's sorteren

Niet slecht denk ik dan!

En nu: te bed met een boekje!

2006-10-23T13:19:00.000+02:00

Bed winterklaar

Van't weekend de lakens nog eens fris gewassen (Dash Marseille rules!) en een extra donsdekentje mee tussen de overtrek gestoken.

En dan! Raam ver open, frisse wind binnen, een koude neus bij het opstaan en heerlijk geslapen!

Het drieseizoensdekbed van de Ikea: i'm lovin' it!

En vanavond: op tijd onder de (synthetische) wol!

2006-10-22T21:54:00.000+02:00

Gisteren ten voordele van de arme(re) kindjes uit de derde wereld een stevig feetsje gebouwd.

Vooral na den drieën was het stevig fout! Krukken die als springveer gebruikt werden en mensen die vooral met de schouders dansten...

Bertje was er ook trouwens!

2006-10-20T16:21:00.000+02:00

Week Einde

De zoete geur van het weekend sijpelt mijn neusgaten binnen en dwingt me alleste laten vallen.

Een stevig gevuld doch weinig verplichtend weekend staat voor de deur!

Vanavond wordt er naar de Ikea gereden voor enkele noodzakelijke aankopen die de organisatie van onze domus zullen verbeteren.

Opbergrekken, postbakjes, een schone hangplant,...

Daarna wordt er stevig gedineerd in de resto gelijknamig naarde winkel om tegen een uur of acht stevig te kuisen en te vijzen. Dat het een lieve lust zal zijn!

Morgen met de madame de stad in (de deur uit dus) om werk te zoeken. Ze werkt de komende week nog in een chocoladefabriekje in Nederland, maar wil toch graag terug naar dé stad. Suggesties zijn altijd welkom!

Er moeten ook verse stappers aan m'n voeten komen, want elke dag met wandelschoenen de bank binnenlopen roept naar het schijnt ook wel vragen op.

Om half twee treden we dan met de Helden in de weide voor een spannend voetbaltreffen tegen een meer dan noemenswaardige tegenstander: De Vikings! Waarschijnlijk zullen we vooral de derde helft stevig spelen, want dan weer gezien kan worden als opwarmertje voor de geplande avondactiviteit.

Vreten en zuipen voor het goede doel!

Chili con carne en Bal Total voor 3voor11 in De Mussenakker.

Gezellige boel ongetwijfeld.

Zondag een middagmaaltje bij de mama en 's namiddags verdere infrastructuurwerken in de Villa van Klapdorp!

Heerlijk ofwa?!

2006-10-20T07:37:00.000+02:00

Zwaar

Bij tijd en wijlen doet zich een situatie voor die niemand gezellig vindt. Het soort situaties dat iedereen liever links laat liggen, een afkeer van heeft en waar iedereen zich het liefst voor afsluit.

En toch moeten we allemaal een paar keer door zulk een situatie heen.
Willens nillens.

En nu zijn wij het die ermee zitten.

Dat we er niet meer omheen kunnen.

Dat het verre van OK is, maar dat het mischien zo wel het beste zal zijn.

Niet voor ons, want dat zou maar wat al te selfish zijn.

Maar voor de persoon in kwestie is het zowieso beter dat alles rustig, snel en pijnloos verloopt.

Het doet altijd pijn om afscheid te nemen van iemand die je nauw aan het hart ligt.

2006-10-19T20:14:00.000+02:00

Ja!!

Wel, om op de comment van Rikea te antwoorden: volgens mij kan je meer spijt hebben van iets wat je niet hebt beleefd, dan van iets dat je wel (doch per accident niet zo goed) hebt meegemaakt.

Je kan bijvoorbeeld spijt hebben van een familiefeestje waar je was, maar waar die ene tante en nonkel wééral heel de middag hebben liggen ruziemaken over de kinderen.

Als je dan de volgende keer besluit om niet meer mee te gaan en je opa sterft, kan je je dat nooit meer vergeven...

Dus ben ik ervan overtuigd dat het echt wel best is om Ja! te zeggen tegen de positieve dingen uit het leven.

Een beetje moeite doen om ergens te geraken, om iemand een plezier te doen of zomaar om iemand nog eens te zien.

Ja! is volgens mij de sleutel om de verzuring om te draaien.

En daar zijn we allemaal wel voor, niet?

2006-10-19T15:38:00.000+02:00

Ja!

Mijn Ja! boek is ondertussen eindelijk uitgelezen en of ik er lesjes uit heb getrokken.

Ja meneer, zeer zeker!

Of ik vanaf nu ook op alles Ja! zla zeggen?

Ja, zij het lichtjes genuanceerd.

Want Ja! zeggen is meer dan doen wat iemand vraagt.

De clue van het boek is uiteindelijk dat je Ja! moet zeggen tegen de positieve kant van het leven.

Want Ja! tegen oorlog, is eigenlijk Nee! tegen vrede.

En vrede is positief, dus is Ja! tegen oorlog verkeerd...

En dan nog: de vraag van vandaag!

Is weten beter dan niet weten?

Is het met andere woorden beter om te weten wat je aan het missen bent (dat je datgene wat je aan het missen bent dus ooit al minstens één keer hebt beleefd) of besef je beter niet wat er aan je neus voorbij gaat?

Pompompompompompompompom

2006-10-19T10:49:00.000+02:00

Swedish Designer Drugs

Vanavond wordt de Ikea van Wilrijk aangedaan.
Nieuwe schabben/rekken voor in ons berghok aka "het Magazijn".

Want er moet echt eens wat orde in geschept worden: halfvolle en halflege dozen die over en onder en op elkaar liggen met vanalles erin dat zich geen eigen plaatsje kon aanmeten binnen de becshikbare woonwereld van onze casa.

En er zit veel in hoor: keukengerief, boormachines, tweede ijskast, droogkast, diepvries, "rommel die nog niet weg mag",...
Dit weekend wordt dat deeltje van de togo proper en wel opgekuist en heringericht.
En dan kan de "rommel die nog niet weg mag" uit de living ook naar daar verhuizen.
En dan kan "de plant" in de living komen wonen.

Maar dan moet er eerst daar ook eens een stof collecte gehouden worden.
En dan en dan en dan....

Is het dan officieel druk in onze villa?

2006-10-18T18:16:00.000+02:00

Google helpt me uit de nood.

Again dus.

Vandaag google's docs ontdekt en daar gezien dat we dat ook als blogtool kunnen gebruiken.

Schoon en proper.

Alleen moeten de ingesteldheden wel in orde zijn!

En nu zijn ze dat...

In frellen vaneen

2006-10-17T22:08:00.000+02:00

Mijn GSM. 5 minuten bellen en de batterij houdt het voor bekeken. Gebeld worden en niet kunnen opnemen omdat de opnametoets eruit bungelt. Een berichtje aka sms proberen te sturen zonder GH of I omdat deze toets geblokkeerd is. Aaaaaah! Afhankelijk van een ding! Bijna net zo erg als in schotland zitten met alleen qwerty klavieren in de buurt... En eigenlijk wist ik dat dat eraan zat te komen. Na drie jaar mag een intensief gebruikt goed op pensioen... En dat is dus vandaag. Vandaag is er een vers lulijzer gekocht. Geen Nokia zoals de vorige, maar een Sony-Ericsson. Nu dus vooledig bezig om blauwtand en de fotokodak te ontdekken...

13 worden op vrijdag de dertiende...

2006-10-14T21:57:00.000+02:00

Mijn tienerzusje! Nog maar eens proficiat Lisanne!

MOO!

2006-10-14T09:53:00.000+02:00

Manman. Even cool als klein: de tien gratis Moo kaartjes zijn gisteren toegkomen! Mini-naamkaartjes ofwa? Echt heerlijke hebbedingetjes. Een duidelijk doel heb ik er nog niet voor, maar ze zullen zeer zeker nog eens worden aangekocht. Oh ja!

het circus van de zon

2006-10-12T19:12:00.000+02:00

Na enkele jaren in allerhande media gepresenteerd te zijn als dé sensatie van het moment, vonden ook wij het nodig naar Alegria te gaan gaan kijken. Allereerst nog wat stress omdat de Madame met de auto reed en zij de éénrichtingsstraatjes in ons Klapdorp niet zo goed kent, maar dan toch aan de snelle rit begonnen. Want wat de verkeersinfo ook moge beweren, Antwerpen - Brussel is een deftige verbinding om 19u en later. Tour&Taxis als einddoel, Totaltankstation als eerste tussenstop. Of ze de weg wilden uitleggen. Ja graag, monsieur. Uiteindelijk bleek het tout droit te zijn, met hier en daar een bochtje... Schoon gebouw (ideaal voor een bedrijfsfeestje!) met massa's parkeerplaatsen. Ggierige pinnen als we zijn (ja hoor, beiden uit de grensstreek) deden wij niet mee aan betalend parkeren en smeten we de voiture aan de kant waar dat nog net mocht. Of net niet meer. De grens is ons niet altijd even duidelijk. Naar binnen, plaatske zoeken en beseffen dat we zeer proper op tijd zijn. Konden we de zaal/tent/menigte al eens deftig bekijken. En ontdekken dat er een fukkin paal recht voor ons stond. Nu ja, schuin links, maar wel uitzichtblokkerend. Dju toch. Dan betaald een mens het duurste ticket en zetten ze'm weg achter zo'n gedrocht van een noodzakelijk kwaad. In the end viel het nogal mee, maar de eerste frustratie was een feit... Her en der in de tent liep al wat gek volk (clowns, ondefinieerbare wezens, een gebochelde directeur) rond. Wat fratskes met het publiek, een beetje pre-entertainment. Leuk en dol, vooral voor kinderen en vrouwen. Zij waren namelijk het middelpunt: met venten kunt ge al eens iets onnozel doen, tegen de rest zijn we dan maar lief en vriendelijk. of toch zoiets. Lichten uit en een klein, lief en schattig clowntje ("Ooooh") komt aan de mensen vertellend at ze geen foto's mogen trekken en niet mogen bellen. En dat we welkom zijn. En dat het spektakel gaat beginnen! Elke act in een vertelselke draaien kan ik niet. Té overweldigend, te snel, te té. Acrobaten die in duizelingwekkende vaart over een trampoline razen, indianen die met vuur spelen, een meisje dat iets vaag doet met hoepels, pipo's die pipograppen vertellen, trapezewerk, iets met grote rekkers, moto-is-niet-echt, slangenvrouwtjes (de gezette man naast mij wordt zowaar een beetje stil...) en een dijk van een soundtrack. Live. Denk ik. De acrobatie vond ik in het eerste deel zeker het beste. Vooral de mannen en vrouwen die op een, in de vloer ingebouwde, trampoline sprongetjes maken dat het een lieve lust is. Salto, schroef, overslag vooruit dan wel achteruit: they just do it. In stijl. Ook het verlaten van de springmat: stylish! Dan een afwisselingetje met wat clowns die échte clownsgrappen uithalen. Clichés en oude koebeesten, maar jongens zo grappig! Een bed dat een zeilboot wordt, papieren vliegtuigjes die elkaar bekampen: hi-la-risch! Ook een super act: de moto die niet is. Alles donker, zaklamp vooraan, iets rood van licht achteraan en een tape met motorgeluidjes. En dan lichten aan en iedereen gieren als een nest hyena's. Super gewoonweg! Twee mensen in de trapeze die daar een streepje zwierezwaai doen en ondertussen wat zonder handen ondersteboven hangen dat het een lieve lust is. Stil word ik er van. Een kerel in de rekkers (twee bunji-elastiekjes aan de polsen) die boven de voorste rijen vliegt, een spierbundel die op één arm opeen stokje gaat staan: echte kunstenaars zijn het! Een mevrouw die begint met een lintje aan een stokje en dan overstapt op de hoepels. Een stuk of zeven die allemaal op een andere plaats op haar lichaam draaien. Been naast het hoofd en een hoepel aan de voet. Zotjes! En dan hoepels gooien en aanpakken alsof het niets is. En dan: pauze. Cola aan 4.5 euro (ja maar, wel met een souvenir cup eh meneer!) en popcorn aan een muntstuk of vier. Frustratie twee dus. Hoewel. Geld moet rollen en dat doet het dan ook gretig. Dertig minuten schof, dertig minuten te lang eigenlijk. Een show moet doorgaan. Ten allen tijden. Ook in tijden van honger en dorst. En dan gaat er een grote scheepshoorn: dat we weer verder kunnen met de trein. Nog meer, nog sneller en nog cooler. En dan, veel te plots eigenlijk, wordt er een net gehangen. En iedereen die ooit in een deftig circus is geweest, weet wat dat betekent: the end is near. Nog wat kleerkasten de touwen in (en aan rekstokken en vrije vallen en al) en aan een schommel en aan elkaar en met veel kalk aan de handjes. Ik zat zelf al met serieuze zweetpollen. pfff. Goed zot en goed sjiek. Geld waard? ja. Geld meer dan waard? ja. Maar wel moeilijk naar waarde te schatten. Want 60 euro blijft wel veel natuurlijk. Maar toch! Het was heerlijk! Dank u Cirque du Soleil! En ook aan de Madame: u was wederom enorm geweldig!

Cirque du Soleil

2006-10-11T17:52:00.000+02:00

Nog eventjes en we gaan genieten van de beste show op het westelijke halfrond: Allegria! Manmanman. En goesting! En enthousiast! Gelijk een klein kind!

En terwijl...

2006-10-10T21:45:00.000+02:00

...Bertje lustig verder blogt, kwam ik de laatste dagen niet verder dan eraan te denken. En dan te bedenken dat ik:

zaterdag een zalig feestje heb beleefd op onze nakermis
zondag ben gaan stemmen
zondagavond naar een Groen! feestje ben geweest
enorm gelukkig was met de verkiezingsuitslag in Antwerpen stad (de districten mogen ze van mij volledig vergeten)
mij vanaf nu volledig ga voorbereiden op morgenavond: Cirque du Soleil

Pfff. Gelukkig heb ik Google Calendar terug ontdekt (en die werkt ook op't werk!). En ook gezien dat ze daar gratis sms'en sturen als je dat instelt als reminder. Vrij zalig ofwa?

Fasten them seatbelts

2006-10-10T21:32:00.000+02:00

Sinds dit weekend is mijn agenda overvol denk ik. Te vol voor vanalles in elk geval. Neem nu een dag als vandaag. Vol goede moed om 06:15 naar de dagtaak vertrokken, met nog meer moed eraan begonnen. Fijne doch lange dag met redelijk wat afwisseling en gezellige troubles. Het laagje suspens was sterk aanwezig binnen het test- en randgebeuren! Naar huis geknald en daar te 18:25 aangekomen (iets meer dan twaalf uur van huis, jawel!) om een geweldige maaltijd te vinden. (dank u Tommy!). Tegen zeven uur besloten om toch maar niet naar Dries Buytaert's uiteenzetting op het kviv te gaan. Niet tegenstaande ik drupal een enorm fascinerend iets vind, had ik toch geen zin. Dan maar wat opgeruimd op m'n bureau en de radio aan de pc gehangen zodat er van een ware mp3muziekgolf gesproken wordt in ons Klapdorp. Dolle pret OFWA?!

Het beste van: Aldi

2006-10-03T19:27:00.000+02:00

Zalige antipasti....

frigoor

2006-10-02T22:58:00.000+02:00

Zonet de ijskast uitgekuist. 't Moet, want morgen komt de huisbaas er iets aan maken; Het deurtje van't vriesvak is al meer dan een jaar kapot en dus zit dat bakje vol ijs en druipt dat als de deur opengaat. 't Was vettig. De bus ketchup begon spontaan een klapke tegen mij, de pot mosterd moest ik eruit weken en 'k heb Tommy's scherpste mes nodig gehad om de ijslaag weg te steken. En daar leggen wij meestal ons eten in eh! Dat we ranzige zwijnen zijn bij tijd en wijlen. Maar dat dat gaat veranderen; Morgen de rest van de keuken, dan de tuin, de badkamer en de hal. En de living; En sebiet m'n eigen kot aan kot werken. Oh man, vierentwintig uur is echt heerlijk weinig!

Getuigen? Ja zekers!

2006-10-02T19:21:00.000+02:00

Zotte sfeer in mijn GSM-aura: Nonkel Punk belde met een moeilijke vraag. De lieve man gaat zich zaterdag eerstkomende namelijk in de echt verbinden met Tante Mireille. Na zeventien jaar en nog wat dagen gaan ze op 07/10/2006 (wie ziet de toevalstreffer?!) eindelijk de samenlevingskano omruilen voor een heuse huwelijksboot. Nonkel Roel belde net om een aantal zaken te vragen. Waar ik woon bijvoorbeeld. En of ik zaterdag toch wel zeker kwam. En dat het in Hamme te doen was. En of ik een betrouwbaar persoon ben. Betrouwbaar? Ik was al snel geneigd om met de snelheid van het licht een korte doch eerlijke JA NATUURLIJK! te roepen, maar ik wist mij te bedwingen. Ik ben namelijk (al veel te lang) in Ja! Van Danny Wallace bezig...en denk dus wel twee keer na voor ik mezelf in een onbekende situatie stort. Waarom hij dat belangrijk vond? Omdat hij zich afvroeg of ik een goede getuige zou zijn op zijn trouwerij... Euhm, tja. Ik heb hem dan maar gezegd dat ik dat met heel veel pelzier wil doen. En dat het verdorie een eer is! 't Is niet de eerste keer dat ze me zoiets vragen. Nonkel Seppe, de grote lap-peter van mezelf, vroeg het me ook toen hij enkele jaren geleden het huwelijksfeest uit de kast haalde. En mijn lieve kleine petenicht Lidemij dan! En of ik een btrouwbaar persoon ben!

0110 A'pen

2006-10-02T00:34:00.000+02:00

Tom Barman, Ludo Mariman en nog wat volk. Dat het goed en plezant was!

Kermis (ii)

2006-09-30T20:20:00.000+02:00

Een tweede avond kermis vieren in het dorp. Toftof, al ben ik wel een beetje moe. Remedie? Biertjes en een grote koem koffie. En morgen: 0110 in Antwerpen.

Love game

2006-09-30T17:42:00.000+02:00

Het was lang geleleden dat ik nog eens gevoetbald had. Toch zeker een maand of vijf. Het was vandaag dan ook zowel een verademing als een zenuwtoer om daar nogmaals aan de gevangenis te staan. Veel te vroeg natuurlijk, maar om drie uur mocht er eindelijk van voetbal gedaan worden. Tegen de gevangenen, met een beetje een klein hartje toch wel. Helaas was onze ploeg niet volledig (wat al het hele seizoen zo is) en moesten we beroep doen op de plaatselijke interimspelers. Jan had gisteren gebeld met "Fat Tony", de leverancier van het goedje, en vroeg of hij een stuk of vijf extra spelers kon regelen. Vandaag bleek dat Tony zijn huiswerk wel zeer goed gemaakt had: twee blikken Portugezen opengetrokken en daar stonden we met een ploeg van 19 spelers... En goede spelers! Verdikke. Die Portugezen zijn echt wel goed. Vanaf nieuwjaar gaan ze met een eigen ploegje meedoen in ons competitietje en dan zullen we ons peren nogal eens zien. Maar vandaag waren we dus allemaal dikke vrienden. Resultaat: Helden 14 - Gevangenis 0

Kermis

2006-09-30T11:54:00.000+02:00

Gisteren voor het eerst in vijf jaar nog eens deelgenomen aan het jaarlijkse bierzuipfeest dat kermis heet. Vorige jaren heb ik me daar wijselijk aan onttrokken. Zoals vorig jaar: fuck it, we go hiking! Maar dus nu wel geweest. Resultaat? Niets. 't Was plezant, er was wat volk en er waren pinten. Niet overdreven, niet plezanter dan een andere dag met feesten en uitgaan en al. Mijn eerste reactie was dan ook vanmorgen: "Waarom geven mensen aan zulk een middelmatig feestje hun hele vakantiegeld uit?!" Reactie van de voorstanders: "jamaar, 't wordt nog plizanter." Tja, we zullen vanavond zien. Nu: voetballen!

Verlofdag

2006-09-29T13:53:00.000+02:00

Vandaag was een dag uit duizend (alreeds!) en we zijn nog maar halfweg! Opgestaan, auto verzet, parkeermeter vol geld gestompt en terug naar huis. Dan wat nieuwe (gevonden) kleren gepast en wat aangedaan. Heerlijk om zomaar op straat een doos vol quasi nieuwe, versgewassen hemden en t-shirtjes te vinden! De spullen zien er wel wat heaumeaux uit, maar dat is hip dezer dagen zo schijnt het. Dan naar het W&E, aka de ex-collega's van het Winkelcentramanagement, voor een babbeltje. Kwestie van de mensen niet volledig uit het oog te verliezen. En de rest van de dag:

langs de Madame
thuis eten
nagelkloppen en kermis inzetten
jukebox night in De Mussenakker
te bed of niet te bed...

En morgen: vaneir! Verlof is echt te cool om niet te nemen...

En dit was Schotland!

2006-09-28T17:56:00.000+02:00

De foto's staan bij Flickr zoals u gewoon bent, een live verslag kan u natuurlijk altijd gewoon verkrijgen op eenvoudig verzoek en het betalen van menige "wife beater". Alles gemaakt met de nieuwe lens van bij Bruno.

Calimero

2006-09-28T16:38:00.000+02:00

"Zij gaan wel en ik kan niet...." Dat dat niet eerlijk is! Hoewel ik wel zou kúnnen gaan, zijn er morele redenen die me tegen houden. De verjaardag van mijn oudste zusje bijvoorbeeld. De schat wordt op vrijdag dertien oktober potdorie dertien jaar! Klinkt als een roep om een geluksvogel als ik om erbij te zijn! Dus geen BlogCom voor mij. Helaas.

Mindmappin'

2006-09-28T16:17:00.000+02:00

Via Hans Mestrum las ik over de genereuze zet van mindjet Benelux. Gratis Mindmap voor de goegemeente! Een mailtje sturen is de enige moeite die je ervoor hoeft te doen. Nu, nogal sceptisch stuurde ik een mailtje. Om twee minuten later een reply te krijgen met downloadcode en licentienummer! Fijn zo! Of ik het veel ga gebruiken is nog af te wachten, maar je kan er blijkbaar ook content mee in weblogs draaien. Cool as hell!

en ook dit was Schotland (iii)

2006-09-28T15:02:00.000+02:00

maar ook dit was Schotland (ii)

2006-09-28T15:01:00.000+02:00

en dit was Schotland ook...

2006-09-28T14:59:00.000+02:00

verkiezingen 06

2006-09-27T22:08:00.000+02:00

Nu ik in Antwerpen woon sinds 1 augustus, komt er met de verkiezingen wel een woelige tijd aan. Ten eerste moet ik de golven in eigen streek (mijn domicilie en stemadres is nog steeds in Meer) volgen, maar langs de andere kant mag ik de tsunami die 't Stad overspoelen zalniet uit het oog verliezen. Ik probeer op beide fronten ogen en oren open te houden en voor mezelf een zo neutraal mogelijk beeld te vormen van elke partij. Maar wat ziet mijn oog bij foto's van de lokale groenen? De Madame! In volle actie! (tweede van rechts) En waarom weet ik daar weer niets van? Omdat wij over zo'n zaken niet praten thuis. Daarom.

Scotland: the aftermath

2006-09-27T21:20:00.000+02:00

Dat het goed was, staat zowieso buiten kijf. Dat het héél goed was nog meer! Die landschappen, die beesten, die mensen , die monsters: onbeschrijfelijk! (hoewel veel van die mensen wel een lokale nessie hadden kunnen zijn, jongens zo lelijk!) Nee echt, het was een tweewekelijks avontuur dat zeker nog eens moet overgedaan worden. Liefst met iets dat met een motortje werkt, want zoals ik al zij: public transport is "sjaait"! Zeker in de geprivatiseerde vorm: geldwolven! Vanavond lekker gegeten en mezelf eens gewogen: 5kg minder... Nu even timen en zien tegen wanneer ze er terug gaan bij zijn. Of mag het iets minder zijn? Misschien de sport wa aanspreken... Bankrekening is trouwens leeg als een dozeken haringen na zes weken op een zeeroversboot... Maar toch: feest! Morgen in Antwerpen, vrijdag in Meer (kermis), zaterdag idem dito en zondag 0110-concerten in Antwerpen! En dan: back to work you lazy piece of shit!

The end is in sight

2006-09-25T20:52:00.000+02:00

Hostel in Glasgow voor morgenavond is geregeld, de vliegtickets liggen klaar, de douche stoomt en de goesting is nog altijd niet op! Er kan dus nog twee dagen een lap op gegeven worden dat het niet schoon staat. Wel met het geld van Gert (de rest is op...) maar dat gaat ons niet tegenhouden! Mijn verjaardagskado mag in 2007 trouwens een paar Heelys zijn...

Dead men dalking, last part

2006-09-24T19:29:00.000+02:00

Een laatate verslagje, want vanaf heden komt er niet echt veel nieuws onder de zon. Niet dat onze activiteiten zijn stilgevallen, maar ze zijn wel lichtjes verwesterd tegenover het eerste deel van de tocht. In Inverness zijn we vorige woensdag tegen een uur of acht de plaatselijke kroeg ingedoken om daar een uur of vijf later buitengestampt te worden. Kroegen in Inverness sluiten blijkbaar om 1u... In die vijf uurtjes hebben we enkele pints of Stella genuttigd (hier heet dat Wife Beaters omdat mannen die dat drinken later thuis hun vrouw slaan...) en een beestig optreden gezien van Stevie Rebel. Stevie Rebel: local dude, global attitude. Goed gedanst, vrouwen het hof gemaakt en eindelijk echt een avondje uit als het ware. De dag erna naar Isle of Skye voor wat Wildlife en een nachtje eiland van een eiland. Fijne hostel in Portree, wat uitleg gekregen over de mini=van tour die we vrijdag zouden maken. Drie uur met een gids rondknallen over het eiland met vele verhalen en wetenswaardigheden. Veel wildlife hebben we helaas niet gezien: een paar buizerds en veel kraaien. Er waren ons nochtans zeehondjes en arenden beloofd... Vanuit Portree dan de bus genomen naar Glasgow. 1515u tot 2205u en 25 pond lichter... Dat het openbaar vervoer in Belgie maar beter niet geprivatiseerd kan worden! Een hostelletje vinden in Glasgow bleek dan ook weer geen sinecure. De twee die werden aangeraden door de Blue Hostel Guide zaten alletwee stampvol. Dan maar naar de Globetrotters hostel. Aangeraden door Lonely Planet, afgeraden vanaf nu door mezelf en de metgezellen... Vuil, vol en smerig. En niet volledig koosjer. Toch even naar de King Tut's die blijkbaar om 12u al dichtgaat! De volgende dag dan maar op tijd een trein gezocht naar Edinburgh. Daar wist Gert een goed hostel: Macbackpackers. Alles afgegooid en de stad in. Dolle pret, maar! Al het geld is plots op... Nu ja, plots: we hebben de voorbije week nogal ruim geleefd, hostels en resto's aangedaan en enkele pubs bezocht voor een lokale Guinness. Toch wel vervelend. Vandaag naar Stirling gereisd, met de laatste pencen een hostel voor twee nachten geboekt en eten gekocht... Nog drie dagen te gaan zonder geld als het ware. Och:

morgen naar het kasteel hier
vanavond Bravehaert zien
dinsdag naar Glasgow
woensdag Prestwick-Charleroi
donderdag: foto's op Flickr!

Dat het hier plezaant is verdorie!

Dead men walking, pt two

2006-09-20T19:41:00.000+02:00

VRIJDAG Na de heerlijke maaltijd in Inversniad volgde een deugddoende nachtrust. De hot tube en pilsjes doen hun werk: om tien na negen slapen we allen als roosjes. ZATERDAG Dat het verwennerijtje van de Inversnaid Bunkhouse wat ponden ging kosten, wisten we. Maar 50 pond is tochwel wat veel. Nu ja, `t is maar een keer vakantie zeker? Een stevige trip tot aan Crianlarich heeft nogal wat voeten in de aarde. We nemen onderweg een pont naar de overkant van Loch Lomond om daar te genieten van een stevige beefburger en om wat proviand in te slaan. Na een uur of twee staan we terug aan de wandelkant en er moetem nog dertien kilometer afgelgd worden.. Tegen de zevenen beslist Gert om d tent op te zetten op een splitsing: een kant naar Tyndrum, andere kant naar Crainlarich. Ik loop even om water in de plaatselijke hostel en als ik terug kom, liggen de wee andere dudes onder het muskietennet te genieten van de aanwezigheid van honderden midgies... Een heerlijk zicht (pictures will follow!). Een soepke, wat brood en een slechte nacht in de tent. Ideaal! ZONDAG Om zeven uur opstaan, om 8u vertrekken en om tien uur in Tyndrum voor een stevig ontbijt. Full breakfast met bonen, spek, black pudding en eieren. En dat het op de maag ligt. Op naar bridge of Orkney! Daar is de hostel vol en is er enkel een plaatsje in het hotel/bunkhouse. Een heerlijk diner en een goeie nacht later staan we klaar voor wat de heldentocht van het gebeuren gaat worden! MAANDAG We vertrekken tegen half tien met een licht ontbijtje aan een tocht die initieel iets van een dertien mijl zal bedragen. Tot Kingshouse, want daarna is er een stuksken met een hoogteverschil van 350m: Devil`s Staircase! Die willen we dinsdag doen. Aangekmen in Kingshouse besluiten we om toch maar door te gaan. Het is dan ook nog maar half drie. Een extraatje van 8mile en volledig dood komen we aan in Kinglochleven. DINSDAG Fort William komt in zicht. 21 kilometer en het regent. Of toch tot de middag. Dqaarna een stralende zon en de wind draait: alles langs achteren! Hostelletje aandoen en slapen. WOENSDAG Inverness en de internet access is bijna op...

dead men walking, pt ONE

2006-09-15T20:16:00.000+02:00

Een mini verslag uit de highlands! WOENSDAG Om zeven uur werden we afgehaald door Joke. Om tien uur waren we nog steeds omderweg... monsterfile op de E19. (qwerty sucks btw!) Uiteindelijk toch op de luchthaven van brussel zuid geraakt. en gelukkig mochten we nog inchecken! Twee minuten later en het was te laat geweest... Aankomst in Glasgow Prestwick, trein naar Glasgow zelf en een Burger Kingetje achter de kiezen. Beter dan mc doh! Tegen half vier het begin van de West Higland way bereikt, drinken gekocht en aangevat. Een kilometer of zeventien, een pint of coke en een guiness verder werd er gerust. Nice and comfy campsite! Alleen wij als bezoekers, warm water, toiletten en een zalig stukje om de tent op te zetten. DONDERDAG Om 00:45 wakker geworden omdat Gert dacht dat er een paal op de tent ging vallen. Slechte dromen en met z'n allen in een tent: slechte combinatie. Om half acht wakker geworden met de regengeluiden die schotland zo eigen maken: bugger. Tent opbreken, ontbijten en beginnen aan de echt wandeling. Dwars door de weiden, langs koeien en schaapjes en over heuvels. En een berg! Stijgen van 75m naar 360 meter op minder dan een kilometer: wederom zottenwerk! Halverwege de berg een tentje opslaan met het dekzeil en een pot pasta eten. Dolle pret, vooral als de passeerders hongerige blikken werpen. En dan begint de hel pas echt. Van 14u tot 20u doorstappen (krampen en vermoeidheid ten top) om tegen kwart na acht eindelijk een tentje te kunnen zetten. En te kunnen eten in een echt restaurant met een Ben Lomond Burger en een Pint of Coke. Slapen om 10u en geen vallende palen op onze tent... VRIJDAG Sunshine like hell! Ontbijt bestaat uit een enkele Snickers, maar desalnietemin vertrekken we goedgemutst: vandaag gaan we naar de Inversnaid Bunkerhouse alwaar men een hot tube heeft! Amper twaalf kilometer te dalken... Het steekt net voor de middag wel tegen (klimmem en dalen en weer klimmen...) maar na een stevige maaltijd gaat het weer hevig. Om drie uur zijn we al aan het inversnaid hotel waar we een pint of coke bestellen en een guiness en een bestelling plaatsen bij de lokale Bunkerhouse: ze komen ons potdorie met de voiture halen! Hot tube buiten (met wat lokale schonen en pilsjes erbij) en dan een enorm lekkere maaltijd (pasta again...) en sebiet: een echt bed! Ik kijk er al naar uit! <<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<<>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>>> Alleen geen gsm ontvangst me dunkt!

Auto droog in de poep: the driver

2006-09-12T09:56:00.000+02:00

Gisteren dus droog in de poep genomen aan het begin van de Bevrijdingstunnel. Voiture naar de maan:

koffer staat nu op de achterbank
motorblok ligt bijna op straat
zetels van de achterbank staan 5cm uit elkaar
bestuurderszetel volledig afgebroken

Zelf ben ik gelukkig ongedeerd. Wel een zware klap gekregen, maar ik kon mezelf nogal sterk vastzetten én ik had mijn gordel aan. De meneer achter mij helaas niet. Die is afgevoerd naar't ziekenhuis.

En vandaag begint mijn verlof, maar dus sebiet eerst nog langs't werk...

En nog zo eentje!

2006-09-11T22:50:00.000+02:00

Want 't is niet omdat mijn kleinste zusje een schatje is, dat mijn grootste zus geen schatje zou zijn! 't Zijn verdorie alletwee tijgers van zussen!

En of ze gelukkig was!

2006-09-11T22:47:00.000+02:00

Mijn kleinste zusje. Dat het een schat is!

Père Total

2006-09-11T21:22:00.000+02:00

De nieuwe naam van de Ford Feest. Vandaag de laatste dag gewerkt voor de vakantie, om 17u de deur achter me laten dichtdraaien en mezelf behaaglijk in de auto gezet. De radio aan en cruisen maar. Eventjes telefoneren, handenvrij, met Gert. Nog wat praktische dingen afspreken voor schotland, overmorgen vertrekken we immers. Verder langs de A12, want de E19 stond lichtjes dicht: 17km file... De Boomsesteenweg op, van licht tot licht en dan de Bevrijdingstunnel in. Dacht ik. Dat was dus het initiële plan. Helaas moest er iemand anders over beslissen. In de invoegstrook naar de tunnel vertraagde het verkeer. Dat kan al eens gebeuren tegen de zessen. Zeker op een invalsweg naar een grootstad als Antwerpen. Ik vertraag, hou afstand, rem en sta stil. In de spiegel zie ik een voiture tegen een rotvaart aan komen rijden. Ik zet, tevergeefs, mijn vier pinkers nog aan, rem nog een paar keer uitdrukkelijk, maar helaas. Bolide in de kont genomen... Kompleet naar de zak: chassis verwrongen, motor ophanging kapot, bestuurderszetel afgebroken. Politie, takeldiensten en een uur of twee later staan we met een vervangmobiel terug op straat. Een goede verzekering, een fijne leasemaatschappij: het werpt zijn vruchten af. Wel jammer, want de Feest had nog geen 45.000 km gedaan...

Feest

2006-09-09T17:31:00.000+02:00

Zaterdag is een dag voor feestjes. Liefst de hele dag, vandaag vanaf de middag. In Ham, bij de familie. Met Staf (sinds donderdag terug uit het ziekenhuis) en Moeke. Foto's? Morgen op Flickr!

Chiro

2006-09-07T22:54:00.000+02:00

Morgen start het nieuwe Chirojaar. 2006-2007 wordt een werkjaar om, zoals steeds, nooit te vergeten. Achter de schermen althans. Morgen wordt er namelijk bepaald wie welke afdeling voor zijn rekening neemt. En wie welke taken gaat vervullen. Ik weet voor mezelf al wel dat ik niet teveel taken op mezelf ga nemen. Het vorige werkjaar werd het me soms echt teveel. Als een hobby een verplichting wordt waar de fun factor soms heel klein bij lijkt, moet er iets veranderen. Daarom minimaliseer ik mijn taken tot het volstrekte minimum. Waarom? Daarom. Vetorecht, het is een schoon ding! :-)

Van hoeren en zuiplappen

2006-09-07T21:07:00.000+02:00

Vanochtend vroeg vertrokken naar de dagtaak. Omdat ik gisterenavond nogal laat (na zeven uur) arriveerde in Antwerpen, was elk beschikbaar plaatsje al ingenomen. Dan maar geparkeerd over het Falconplain en over 't Brouwersvliet. Een stevige doch fijne wandeling wachtte me dus deze morgen. Goed gezind en stevig van pas de dag instappen, deur dichtkletsen en: "Avanti!". Falconplein oversteken. Nog superveel volk in de Bartillia, een lokale en hippe kroeg. Dju, de goesting om te werken vermindert al een beetje. Dan: twee hoeren die op de taxi staan te wachten. Gegiechel en gelach als ik voorbij loop. En of ik niet snel even wil. Nee bedankt. Hoeren die zo lachen, moeten wel een goed verdienende nacht gehad hebben. En dat, dat vind ik vies. Een huis of drie verder: de pipo's van the block, Falconplein zijn al begonnen; Of nog bezig. Een beetje te vroeg eigenlijk, want twee hondermeter verder kom ik een geluidsman tegen. Een vriendelijke geluidsman. Toffe job lijkt me. Heel de dag met een hond op een stokje rondhossen... Maar dan: combi's! Zwaailichten! Flikken en flikkers! Achtervolging die wordt ingezet: twee te voet, twee met de voiture. Een hoop volk uit de Schipperskappelstraat. Dames in lingerie, venten met de broek wat open, buitenwippers met een lederen frakske. De straat ruikt naar stad: zweet, angst, sex. Verschaald bier. En dat allemaal om twintig over zes. Morgen vetrek ik vroeger. Om nog wat langer te kijken...

Midden in de week...

2006-09-06T23:04:00.000+02:00

...en zat...

En die kwam ik tegen...

2006-09-05T23:04:00.000+02:00

Marino Punk. Zalig feestje toen!

Kjuumaana

2006-09-05T22:27:00.000+02:00

Qumana. Goed programmeke, fijn en gratis. Zolang het werkt! Al een keertje gehad (toen de 2.0 beta) en nu de 3.0 (wederom beta). Installeren, configureren, bloggen. Easy and smart! Not. Nu start ik het ding, een splash screen komt tevorschijn en dan: leemte... Webbased again. Forced to.

70-300

2006-09-03T23:12:00.000+02:00

Gisteren in extremis de afspraak met Bruno toch nog gehaald: 3u te laat... Maar schappelijk als hij is, maakte hij daar geen punt van. De lens lag klaar, in de originele verpakking: zelfs het plasticske zat er terug rond! Dan terug geknald naar de beschaving, de schelde onderdoor en rustig verder getufd naar de Noorderkempen. Daar gewoon in m'n bed gekropen, vandaag vijf uur in een zwembad gedobberd en dan vanavond een beetje geprobeerd met de lens. Results at Flickr.

Gedimme

2006-09-02T18:30:00.000+02:00

Ik stond net in de decathlon om mezelf te voorzien van allerlei nieuws om het gure weer in de Highlands te doorstaan; Een regenjas, een fleecevest, onderhemdjes, een kampeerhanddoek, een bestekset, een koplamp en twee broeken. Alles samen voor een enorm veel te hoog bedrag. Gezwind naar de kassa, met een zwaai de bankkaart bovenhalen en nog wat geld extra vragen om de lens mee te betalen. "onbekende kaart" Als ge het al hebt meegemaakt: you know the feeling. Redelijk rottig. Maandag opnieuw proberen...

Scotland

2006-09-02T09:18:00.000+02:00

Plots begint het te dagen. Plots kom het besef. Nog tien nachtjes slapen en we vertrekken naar Schotland! Met z'n drieën gaan we de West Highlandway afstappen, het noorden bekijken en whisky drinken. Nog tien nachtjes slapen impliceert natuurlijk ook dat er stilaan mag begonnen worden met het inpakken. Want een expeditie als de deze vraagt wel wat voorbereiding. Een goede rugzak en slaapzak (en bivvybag!) en slaapmatje en tent staan "pakkes klaar". De juiste schoenen ook en m'n survivalknife ook. Maar de juiste kleding (broek, onderkleding, regenjas) moeten nog gekocht worden. Liefst zou ik gewoon naar de Kampeerder of AS Adventure gaan en mezelf daar volledig hullen in Haglöffs en Jack Wolfskin. En Windstopper gerief. Helaas zal de spaarrekening dat niet echt aankunnen. Decathlon's Quechua zal het moeten doen. Een goede regenjas, wandelbroek en adventure broek en kompas. En dan nog kaarten en kookgerief en een koplamp. En, gezien bij AS Adventure, een metalen net voor rond de rugzak tegen dieven en ander gespuis. En een plaatske voor m'n fototas. Een fototas die vanaf vanavond wordt aangevuld met een verse portie glas. 't Moet nog afgehaald worden in Gent, bij Bruno. Dat gaat weer wel raar zijn: IRL bloggers ontmoeten is altijd een gekke belevenis! Ach, het weekend kan al niet meer kapot: plannen te over!

Grenzen

2006-08-31T22:51:00.000+02:00

In blogland is alles nogal flou.
Mensen kiezen hun eigen plaats, vullen die met eigen ideeën en komen op de proppen met eigen grenzen.
Mij niet gelaten.
Als we de Big Brother hoer (en pakt da ni persoonlijk eh!) van het belgische blogmos nemen, Michel Vuijlsteke, dan lijkt het wel alsof hij alles aan ieders neus hangt.
Van zijn perikelen met de kinderen, tot de beesten in zijn hof over zijn bevallende vrouw en tot het werk toe.

Leuk om lezen en je leert meneer Michel precies ook een beetje persoonlijk kennen.
Naïviteit is me echter niet echt aangeboren, dus lees ik het allemaal met een korrel zout in de ogen.
Hij trekt zijn grenzen. Hij bakent, niet voor iedereen even duidelijk, zijn terrein af;

Michael uit Merksem vertelt ook zijn leven. Met zijn zoon, zijn ex-vrouw en zijn werk. En alle pleziertjes en ongemakken die hij daarbij ervaart. Eveneens gelezen met wat zout en goed bevonden.
Tot ik een tijdje geleden de brief aan zijn ex-vrouw las.
Toen moest ik even slikken.
Maar: persoonlijke keuzes hier in blogosfeer.

De beste oplossing vind ik zelf het bloggen van fijne en minder fijne dingen uit het leven, zolang het niet te persoonlijk wordt. Van dat moment af kan schrijven weleens opluchten, maar is een volledige beschrijving van de feiten niet echt nodig of zelfs kwetsend.
Bruno Bollaert leerde me zo de faction ontdekken.
Heerlijk vind ik dat: je weet dat het niet volledig waar is, maar de bedoeling is net zo duidelijk en even klaar. Zoals in Big Fish. Of zoals ik een tijdje terug.
Laat de lezer maar in het ongewisse.
Gebruikt ie z'n fantasie nog eens!

Faction rules big time

Powered by Qumana

Working hard...

2006-08-31T21:20:00.000+02:00

...to getting things done.

PC tunen (netbanking, fotocapturing, office instellingen, sneltoetsen) kost wederom teveel tijd naar m'n zin.
Wel leuk, maar niet als er niet zoveel tijd is.

Nieuwe lens gekocht.
Van Bruno.
Ik moet ze enkel nog betalen en gaan afhalen...
Waarschijnlijk nu zatedrag.
Tripje Gent, feestje aan mijn broek als het ware!

Back-up schijf syncroniseren met de gewone pc...
Foto's nemen nogal wat tijd in beslag.
En sebiet de muzeikjes nog...

Powered by Qumana

Die Städte

2006-08-31T21:00:00.000+02:00

Schoon is die stad.
Houden doe ik ervan.
Enorm veel.
Thuiskomen en gaan wandelen tussen de mensen.
Mensen van allerlei slag, mensen uit allerlei culturen.

Vandaag gezien (en bijgebleven)

Huilende tiener aan de GSM
Zwarte moeder, witte baby, mokkapapa
Prostituees (a lot!) in onze straat
Friturist die goeiedag zwaait
Skater met Scapa Sport en papieren zakje van Vero Moda

Antwerpen, Ik Hou Van U!

Powered by Qumana

Sloppel

2006-08-30T22:46:00.000+02:00

Sloppel gij web, sloppel gij wereld.
Sloppel gij schat en sloppel gij Mr President.
Sloppel allemaal en droom maar wat zachts en zoets.

God zegen en beware U!

Powered by Qumana

Blogdruk

2006-08-30T21:55:00.000+02:00

Beloven, beloven.
Altijd weer een beetje druk opleggen.
Dat is ook wel nodig dezer dagen.
Vandaag bijvoorbeeld.

Squashen, eten, pc-les aan Tommy en dan nog iets voor mezelf doen.
En ondertussen nog wat sociale contacten onderhouden met de gebruikelijke manieren. LinkedIn bijvoorbeeld.
Vandaag de papa toegevoegd.
Sociaal zijn onder familie: 't is nodig.

Zoals ook vandaag.
Vanochtend vroeg met Seppe gebeld.
Dat het niet zo goed gaat met grootva Staf.
En zodoende ook met grootmoe niet zo geweldig.
Even Skype doorgeboord van Antwerpen naar Retie, maar morgen nog een poging wagen.

Perikelen, 't is me wat...

Powered by Qumana

no time

2006-08-29T22:11:00.000+02:00

En zo is er weer een blogloze dag voorbij...
Morgen wel.
Ik beloof het.

Powered by Qumana

Akkerpop

2006-08-26T14:24:00.000+02:00

Zoals het hoort heeft elk Vlaams dorp een zomers festival. We nemen twee opleggers (van die platte wagens voor achter een caniom), zetten die naast elkaar en dat noemen we een podium. We nemen een toog met tapkranen die pilskensbier voortbrengen, we huren wat lokale dan wel internationale groepen in en we laten de zon schijnen... Wij van de Mussenakker hebben dat ook: Akkerpop! Zalig gezellig, met een tent tegen de regen en een frituur en twee podia en redelijk wat groepjes en enorm veel plezier! Nu vandaag in Meer, aan't klooster! Ik zal er zijn en als ge "Kakafonische hardcore is echt wel fijn en dansbaar" zegt tegen mij, krijgt ge een pilsbierken uit de tapkraan!

Opruimen II

2006-08-24T22:21:00.000+02:00

Een hoop opgeruimd, uitgesorteerd en in dozen gestopt. Dozen op de kast, volgende week kastdeurgordijn hangen. En verder dozen wegsteken. En gordijnen voor de ramen hangen. En een vliegenraam knutselen. En meer schabben hangen/maken. En dan is de slaapkamer in orde...

opruimen

2006-08-24T20:52:00.000+02:00

In real time wordt er IRL opgeruimd. Nix digitaal, nix computer. Echt met dozen leegmaken, sorteren en alles netjes wegzetten. En vooral: veel weggooien. En pintjes drinken, dat ook weer wel...

Kleir Zow

2006-08-23T22:45:00.000+02:00

ubuntunized...

Loading essential drivers

2006-08-23T21:15:00.000+02:00

Eerst de kernel, dan de drivers. En dan: Mounting root file system... Duurt eventjes.... We zullen maar denken dat we goed bezig zijn zeker?

Stom? Ik?

2006-08-23T20:11:00.000+02:00

Volmondig ja! Master en slave vergeten, ge moet het maar durven. Elke pc bevat gewoon het betere SM-werk met een Master en een Slave. Vaak ook nog met een Secondary Master en dito slaaf voor als de primaries het niet aankunnen. Maar natuurlijk moeten die bij wissel van de wacht ook fysiek van rol veranderen. Kwestie van duidelijk te zijn in de communicatie naar elkaar. Dus sebiet de Jacks maar eens versteken. Eerst installeren van Ubuntu, 6.06 LTS jazeker(!) en dan alles af, stekker eruit, schijven wisselen en terug opnieuw proberen. En hopen en bidden en al. Elke keer opnieuw is't afwachten wat het gaat worden om op het einde te besluiten dat het eigenlijk wel eens tijd wordt voor een duidelijke cursus. Of manual? Of geld betalen aan de pro's? Nah.

Disk boot faillure

2006-08-23T19:38:00.000+02:00

Dat et proper is, disk boot faillure. Stoppen, afstappen, wisselen en opnieuw!

Data

2006-08-21T21:54:00.000+02:00

Linuxbakdata is bijna allemaal overgepompt naar extra HD. Windoos begint een echt microschoftbaksken te worden. Creative Suite DVD heeft majar krassen en weigert dienst. Schijven van de Linuxbak worden sebiet geformatteerd. Nu nog een centrale schijf tussen de pc's maken. Weet er iemand hoe?!

begin is gemaakt

2006-08-21T20:08:00.000+02:00

Met Office 2003. Dan volgen nog Creative Suite en Dreamweaver op de ene bak en Ubuntu (na format c:\) op de andere. Een drukke avond als het ware! En dan alles nog tunen zoals het nu draait op de toekomstige Linuxdoos...

Als het heden verleden dreigt te worden

2006-08-20T22:58:00.000+02:00

...moeten er back ups genomen worden van de foto's en al! Gisteren op het barbecuefeest foto's genomen, iso extreem te hoog wegens weinig licht (en een flits is ruim hatelijk op zo'n feesten) en weinig goede foto's. Natuurlijk, de sfeer wordt afgebeeld, maar of er iemand is die daar om zou malen. Nog veel te leren, denkt deze jongen dan. Pff, nog zoveel te leren. Kan ik überhaupt wel iets?!

BBQ wordt trouwerij!

2006-08-20T12:25:00.000+02:00

Een mens kan zich al eens vergissen. Gisteren vol goeie moed naar een feestje vertrokken met de Madam en haar huisgenoten. Kledij casual, het zou een gezellige barbecue worden met de familie en later op de avond zouden er ook nog wat vrienden van de gastheer en zijn dame komen. Aangekomen bleek het net iets meer dan een vleesbakkerij te zijn: in een zaaltje (oervlaams, achter een cafeetje) stonden lange dissen opgesteld met in het midden een buffettafel waarop tegen half zeven "wel wat voedsel verscheen". Er werd buiten van net-niet-aangebrand vlees gedaan, dat werd binnen gehaald en mocht dan verorberd worden. Groentjes, aardappelsla, brood en saus. En ribbekes! Enorm lekker allemaal, veel ook. Veel ribbekes ook. En extreem lekker! Nu, er begon al wat te dagen bij mij. Niet echt een gewoon familiefeestje, dat mocht wel duidelijk zijn. Na het eten en het dessert kwam de ware toedracht. Raf en Roosje zijn tien jaar samen en aangezien ze dat nog heel lang van plan zijn te blijven, wilden ze een feestje doen. Maar als je een bloeiende familie hebt, een sociaal leven van jeugdbewegingen en veel vrienden tout court, spreken we niet meer over een feestje, maar over een Feest. Driehonderd genodigden, openingsdans en vermenigvuldigen: het was gezellig! Mezelf kostelijk geamusseerd, een collega leren kennen én gebobt. D-o-l-l-e pret!

Tijd

2006-08-19T15:30:00.000+02:00

Dat dit een heerlijk weekend is, moet niet meer gezegd. Alleen in de ouderlijke stulp en allemaal dingen doen die plezant zijn. Gisteren vergadering met een stevige uitloop op café, daarna uitslapen en naar de winkel. Nog wat was doen en het gras afrijden. Dan barbecue en feestje met de Madamen haar familie. Morgen uitslapen, Chiro en back to the City. En ondertussen nog wat surfen, zeveren via MSN en Skype en nadenken over het leven. Heerlijk gewoonweg... Maar nu: strijken! Een eerste ervaring...