10/31/2006 10:41:00 a.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Leasin' Cars

Mijn eerste job was (en is) een schot in de roos.

Werkzeker, contract voor onbepaalde duur, gezellige sector, goede job.

En: een auto.

Een deftig leasewagentje was mijn deel vorig jaar in november.

Met tankkaart en onbeperkt in de privékilometers.

Weekendje Parijs en dagjes naar de zee: geen enkel probleem!

Het leuke van leasewagens is dat ze vervangen worden bij brokken.

Toen ik in september eventjes tot de griekse autobeginselen werd gedwongen, was mijn geliefde Ford Feest plots een wrak.

Ondanks de zever en rompslomp die ik er toen twee dagen mee heb gehad, was ik vrij snel opnieuw voorzien van een bolide.

Een vervangwagen gehuurd op korte termijn.

Een maand dus.

Die maand liep vorig weekend af met als gevolg dat ik het ding moest inruilen.

Een Renault Modus werd geruild voor de grote broer, een renault Mégane.

Afgezien van het extreme futuristische uiterlijk (smaken en kleuren, pfff) en het starten met een kaart, rijdt het ding als een mes door boter.

Heerlijk!

Stabiel, optrekken en remmen, zesde versnelling voor laag verbruik en al: jummie!

Tegen het einde van deze maand zal de definitieve bak er zijn dacht de mevrouw van personeelszaken.

En of ik de Mégane dan nog wel wou ruilen.

Ruilen voor, zoals dat hoort bij juniors, een Ford Fiësta.

En dat ik daar misschien wel niet zoveel zin in zou hebben.

Maar zegt ze, je krijgt wel het nieuwe model met een 1.6TDI motortje erin.

En dat dat bijna even goed is als die Mégane.

En met een sleutel in plaats van een startknop (cfr Windows! Ik hoop mijn eerste Blue Screen nog wel even uit te stellen eigenlijk...).

Long story short: in drie maanden zal ik dus met 4 verschillende bijna nieuwe wagens gereden hebben.

En dat, dat is toch ook weer wat waard denk ik dan!

|W|P|116228769389346935|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/29/2006 11:03:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Ik wou vandaag een paar honderd fotootjes bestellen bij foto.com. Geen probleem, leek me; Zondagavond, rustig op de interweg en dus geen file. Mwoa ja, drie uurtjes uploaden zo scheen de teller aan te geven. In de laatste rechte lijn van 46 minuten liep er ergens iets jammerlijk verkeerd... Om de één of andere bizarre reden liep plotseling ergens het commando "boot the fuck now!" en zo geschiedde... De hele bak werd herstart. Verdoeme. Twee uur en counting aan upload stream naar de zak. Dank u peecee! Verdju...|W|P|116215963005065211|W|P|fotoprints|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/28/2006 07:39:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Vanmiddag de misviering oor Staf meegemaakt met de tekst en de aanwezigheid van mezelf en de Madame. Daarna een feestelijk maal met de familie en beste vrienden van 's mans eega en hemzelf. En toen naar huis. Een heleboel stress die van de schouders viel. Druk die verminderde. Vermoeidheid die doorstootte... De voorbije week was er een van leven. Weinig slapen en veel piekeren. Nadenken over wat is en wat was. Nadenken over goed en kwaad, spijt en schuld. Kan je iemand persoonlijk de schuld geven van iets? Kan je iemand verwijten de oorzaak van een catastrofe te zijn? En wat als die catastrofe zich al een hele tijd sluimerend op de achtergrond in stilte bezighield? En de actie van de te beschuldigen persoon slechts de laatste druppel was? Zijn dan niet alle deelnemers aan de catastrofale situatie even schuldig? Want zou anders die laatste druppel wel de laatste geweest zijn?! Zorgen en hoofdbrekers. En ondertussen ook nog graag proberen te zien. Een verdomd moeilijke opgave voor een man van amper 23 winters...|W|P|116205760722753882|W|P|De laatste druppels|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/28/2006 10:40:00 a.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Oh man. Hoe goed is Diablo Boulevard?!|W|P|116202487149578089|W|P|Diablo Boulevard|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/27/2006 04:36:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Blijkbaar zijn er nu al een aantal mensen die graag onze tekst ter nagedachtenis van Staf (pdf, 35kb) willen. Morgen neem ik zowieso een aantal exemplaren van de tekst mee, maar teneinde geen volledig bos vol te kopiëren, zet ik het ook online. Ik zeg duidelijke onze tekst, want het is een coöperatieve actie geweest van Youri en mezelf. Merci Youri! Staf We leerden je kennen als grootvader. Aangetrouwde grootvader, maar ook zoveel meer. Jij en moeke, samen beleefden jullie een schone tijd, en jullie geluk ging ook over op ons. Vier fijne jaren die abrupt zouden eindigen. Vier levenslustige jaren die wel een eeuwigheid geleden lijken. Mooie tijden die in het verdriet van vandaag lijken te verdwijnen. Maar wees gerust! De mooie momenten leven voor altijd voort. We zullen ons jullie altijd herinneren als moeke en Staf. Als oudste nieuw samengestelde gezin. En in die herinneringen leef je ten volle verder. Ten volle leven, zoals je dat zo goed kan. Die laatste weken was je vaak rusteloos. Je wilde verdergaan, verder léven. Je was nog niet klaar om te gaan. Nog niet, want wie ‘leven’ zegt, zegt jouw naam. Je was in de fleur van je lange bestaan, gelukkig als een jong veulen, vrank en vrij als een pasgetrouwde man. Scherp van geest, rad van tong en goed te been. Dat was jij, zo zal je voor ons ook altijd zijn. Maar eind juni keerde het tij, en werd je onderbeen je ontnomen, omdat het bloed niet kroop waar het voorheen zelfs niet meer gaan kon. Als de moedige man die je bent, sprong je weer recht van de operatietafel, bestelde een speciale rolstoel en dacht erover om een aangepaste auto aan te schaffen. Een bolide met twee pedalen, automatische versnellingsbak en GPS. Je vocht met al je vele krachten; viel je, des te sneller stond je weer recht met glimlachende vechtlust! Ze hadden je nog niet klein. Nog lang niet! Maar toen werd het stil. Want plotseling wilde je lichaam niet meer verder. Je vege lijf liet je in de steek. Je kon niet anders dan het vonnis accepteren. Geen pijnloze dood voor een held. Geen genade. Weken van verdriet en wanhoop wierpen hun grimmige schaduw over jouw leven. Al wat mooi was, leek plots ver weg. In de hoek gedreven, bundelde je met ongelooflijke volharding je krachten voor een laatste strijd. Maar het was niet eerlijk, het pleit was al beslist. Hiertegen was zelfs jij niet opgewassen. Stilletjes weefde de dood je einde en vond je tenslotte rust. Maar Staf, weet dat wij je nooit vergeten. Wees maar gerust. De mooie momenten leven eeuwig voort. We zullen ons jullie altijd herinneren als moeke en Staf. Als oudste nieuw samengestelde gezin. En in die herinneringen leef je ten volle verder. Ten volle leven, zoals je dat zo goed kan. Staf, bedankt voor alles. En tot ziens.|W|P|116196021829552518|W|P|Staf|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/27/2006 08:24:00 a.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Mensen II

Mensen uit de directe omgeving waarmee je goed overweg kan, maar die elkaar eigenlijk niet zo fijn vinden.

Niet gemakkelijk.

Ook niet als dat zich dan manifesteert in: "En zegde gij nu ook eens iets".

Sorry.

Ik bemoei me niet met zo'n zaken.

Emotionaliteit mag en kan voor mijn part overal.

Maar niet over zulke zaken.

Vraag me niet een oordeel uit te spreken over iets waar ik niets mee te maken heb (rechtstreeks dan wel onrechtstreeks) en zeker niet als je het zelf kan oplossen door je eigen gedrag aan te passen.

Als twee mensen elkaar niet zo goed liggen, bestaat er nog altijd zoiets als professionele verdraagzaamheid.

Vandaag nog gehoord: "Je oogst wat je zaait".

Want wie heeft er baat bij om een ander af te snauwen?

Wie wordt beter door pissig te zijn en achterbaks te roddelen?

Niemand.

Zeg het dan tenminste eerlijk en oprecht.

En verklaar dat je wel je best zal doen om de conflictsituaties tot een minimum te herleiden.

Als iemand mij een hak zet, krijgt hij (m/v!) dat recht voor de raap terug.

Een gemeende, doch meestal van korte duur, "klootzak", "teef", "smeerlap" (allen m/v!) is hun deel.

En daarna weer rustig verder met de verdraagzaamheid: "on with the tolerance!"

En dat die klootzakken uit de omgeving zich daar ook maar eens aan houden.

|W|P|116193028574108463|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/26/2006 08:17:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Mensen

Mensen zijn soms enorm stomme wezens.

Ondanks geciviliseerd zijn we soms gewoon bij de beesten af slecht.

Mensen doen schijnbaar niets liever dan elkaar kwetsen en pijn doen.

Fysiek, maar vooral mentaal.

Het is nu eenmaal de gemakkelijkste manier om overweg te kunnen met de eigen domheid, het eigen verdriet of de onmacht.

Maar het doet wel enorm veel zeer.

En het doet nog meer pijn om twee mensen die je graag ziet elkaar te zien koeieneren.

Waarom?

Zomaar.

Ze hebben mekaar nog geen strobreed in de weg gelegd.

En toch halen ze liefst van al het bloed onder elkaars nagels uit.

De ene om aan te vallen de andere om zich te verdedigen.

En ik?

Ik sta erbij en kijk ernaar.

Dju toch, zo machteloos.

|W|P|116188663901496749|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/25/2006 01:06:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Woensdag wasdag

Vandaag moet er nog eens gewassen worden.
Kwestie van elke dag propere dingen aan te kunnen doen.

Nadeel van wassen is dat er dan ook gestreken moet worden.

Een avondje met het heet ijzer in de weer en worstelen met hemden...

Ik kijk er al naar uit.

Gelukkig zijn er ook lichtpuntjes.

Nieuwe cd van Bart Peeters en Admiral Freebee in de stereo en gaan.

Genieten en afzien tegelijk.

Klinkt als masochisme me dunkt...

|W|P|116177439740688697|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/25/2006 08:53:00 p.m.|W|P|Blogger Bertje|W|P|Wat vind je tot dusver van de nieuwe admiral freebee? Ik heb hem sinds vandaag. Er staan goeie dingen op,mr hij heeft me ook nog ni helemaal overtuigd. na 1 dag, het zou straf zijn he :)10/24/2006 02:28:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Staf

Een begrafenis is iets waar ik niet zo graag heen ga.

Ik ga er dan gelukkig ook niet al te dikwijls heen.

Kwestie van niet teveel mensen uit de naaste omgeving te verliezen uit dit leven.

Hoewel het jaar 2006 al wel een stevige snelbouwsteen heeft bijgedragen.

De winter bracht het droeve nieuws van Jo, een meisje uit ons jeugdhuis. Te pletter tegen een boom. De vrolijke lente werd overschaduwd door het heengaan van onze proost, emeritus Jan van Deijck. En nu, nu kortgeleden, heeft mijn vier jaar geleden aangetrouwde grootvader het tijdelijke voor het eeuwige verruild.

De brave man was in de fleur van zijn oude leven, gelukkig als een veulen en vrank en vrij als een pasgetrouwde man. Helder van geest, rad van tong en snel van gedacht.

Dat was Staf.

Tot hij eind augustus van zijn onderbeen werd gevezen. Omdat het bloed zelfs niet kroop waar het voorheen ook al niet gaan kon.

Vol goede moed sprong hij weer recht van de operatietafel, bestelde een speciale rolstoel en dacht erover om een aangepaste voiture aan te schaffen. Een bolide met twee pedalen, automatische versnellingsbak en GPS. Want ze hadden hem nog niet klein. Nog lang niet!

En toen was het stil. Want er groeide een kanker van jewelste tussen zijn galblaas en lever. Van vrolijke frans naar gele Staf in enkele weken. Een groot man werd plots gekleineerd door zijn eigen lichaam dat niet meer verder wilde. Een grote trotse eik die aan de binnenkant wordt verteerd door termieten en houtwormen.

Een echte kanker die niet te behandelen was. Eentje die uitgezaaid was als de Vietcon van weleer. Een kanker die zo groot als een huis moest worden om onze grootvader, vader, broer en man weg te nemen.

Een helse strijd in enorm veel ziekenhuizen die uiteindelijk moest eindigen in een palliatief centrum in Turnhout. Geen snelle, pijnloze dood voor een held. Zo ook nu niet. Geen genade van onze lieve heer. Onze lieve heer die voor één keer (hoewel niet de eerste keer dit jaar) mijn gebeden niet te horen krijgt. Onze lieve heer die één van zijn trouwe schaapjes volledig los liet.

Onze lieve heer die er allicht goede bedoelingen op na houdt maar nu (wééral) de pedante klootzak uithangt in mijn leven.

En volgende zaterdag wordt Staf, grootvader - groot vader - grote broer - groot man, begraven. Nog geen ter aarde bestelling want die vindt pas de maandag eerstvolgende plaats, maar een eredienst voor familie, vrienden, kennissen en genodigden.

En daar, op die eredienst, mag ik hem toespreken.

Met een tekst die vertelt over hem.

Een voorgelezen lofzang.

En ik weet niet of ik het ga kunnen.

Of ik mijn gemoed op haar plaats kan houden als ik daar voor een Kerk rouwende en snotterende mensen sta. Als ik mezelf daar een stukje blootgeef met een tekst waarvan ik weet dat ik er pas mensen mee kan raken als ik mijn eigen verdriet eerlijk en open beschrijf.

We zullen zien.

En onze best doen.

Want voor Staf is alleen het beste goed genoeg.

|W|P|116169293835126909|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/23/2006 09:50:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

ToDo=>Done

ToDo

  • CV updaten
  • Chirovergadering voorbereiden
  • De nieuwe van Admiral Freebee beluisteren
  • Handleiding voor de mama maken
  • Opruimen
  • Foto's sorteren
  • Foto's uploaden naar foto.com

Done

  • CV updaten
  • Chirovergaering voorbereiden
  • De nieuwe van Admiral Freebee beluisteren
  • Handleiding voor de mama maken
  • Opruimen
  • Foto's sorteren

Niet slecht denk ik dan!

En nu: te bed met een boekje!

|W|P|116163300612024127|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/23/2006 01:19:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Bed winterklaar

Van't weekend de lakens nog eens fris gewassen (Dash Marseille rules!) en een extra donsdekentje mee tussen de overtrek gestoken.

En dan! Raam ver open, frisse wind binnen, een koude neus bij het opstaan en heerlijk geslapen!

Het drieseizoensdekbed van de Ikea: i'm lovin' it!

En vanavond: op tijd onder de (synthetische) wol!

|W|P|116160237302681079|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/22/2006 09:54:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Gisteren ten voordele van de arme(re) kindjes uit de derde wereld een stevig feetsje gebouwd.

Vooral na den drieën was het stevig fout! Krukken die als springveer gebruikt werden en mensen die vooral met de schouders dansten...

Bertje was er ook trouwens!

|W|P|116154689843768143|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/20/2006 04:21:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Week Einde

De zoete geur van het weekend sijpelt mijn neusgaten binnen en dwingt me alleste laten vallen.

Een stevig gevuld doch weinig verplichtend weekend staat voor de deur!

Vanavond wordt er naar de Ikea gereden voor enkele noodzakelijke aankopen die de organisatie van onze domus zullen verbeteren.

Opbergrekken, postbakjes, een schone hangplant,...

Daarna wordt er stevig gedineerd in de resto gelijknamig naarde winkel om tegen een uur of acht stevig te kuisen en te vijzen. Dat het een lieve lust zal zijn!

Morgen met de madame de stad in (de deur uit dus) om werk te zoeken. Ze werkt de komende week nog in een chocoladefabriekje in Nederland, maar wil toch graag terug naar dé stad. Suggesties zijn altijd welkom!

Er moeten ook verse stappers aan m'n voeten komen, want elke dag met wandelschoenen de bank binnenlopen roept naar het schijnt ook wel vragen op.

Om half twee treden we dan met de Helden in de weide voor een spannend voetbaltreffen tegen een meer dan noemenswaardige tegenstander: De Vikings! Waarschijnlijk zullen we vooral de derde helft stevig spelen, want dan weer gezien kan worden als opwarmertje voor de geplande avondactiviteit.

Vreten en zuipen voor het goede doel!

Chili con carne en Bal Total voor 3voor11 in De Mussenakker.

Gezellige boel ongetwijfeld.

Zondag een middagmaaltje bij de mama en 's namiddags verdere infrastructuurwerken in de Villa van Klapdorp!

Heerlijk ofwa?!

|W|P|116135410461325382|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/20/2006 07:37:00 a.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Zwaar

Bij tijd en wijlen doet zich een situatie voor die niemand gezellig vindt. Het soort situaties dat iedereen liever links laat liggen, een afkeer van heeft en waar iedereen zich het liefst voor afsluit.

En toch moeten we allemaal een paar keer door zulk een situatie heen.
Willens nillens.

En nu zijn wij het die ermee zitten.

Dat we er niet meer omheen kunnen.

Dat het verre van OK is, maar dat het mischien zo wel het beste zal zijn.

Niet voor ons, want dat zou maar wat al te selfish zijn.

Maar voor de persoon in kwestie is het zowieso beter dat alles rustig, snel en pijnloos verloopt.

Het doet altijd pijn om afscheid te nemen van iemand die je nauw aan het hart ligt.

|W|P|116132265057512612|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/19/2006 08:14:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Ja!!

Wel, om op de comment van Rikea te antwoorden: volgens mij kan je meer spijt hebben van iets wat je niet hebt beleefd, dan van iets dat je wel (doch per accident niet zo goed) hebt meegemaakt.

Je kan bijvoorbeeld spijt hebben van een familiefeestje waar je was, maar waar die ene tante en nonkel wééral heel de middag hebben liggen ruziemaken over de kinderen.

Als je dan de volgende keer besluit om niet meer mee te gaan en je opa sterft, kan je je dat nooit meer vergeven...

Dus ben ik ervan overtuigd dat het echt wel best is om Ja! te zeggen tegen de positieve dingen uit het leven.

Een beetje moeite doen om ergens te geraken, om iemand een plezier te doen of zomaar om iemand nog eens te zien.

Ja! is volgens mij de sleutel om de verzuring om te draaien.

En daar zijn we allemaal wel voor, niet?

|W|P|116128167021401985|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/20/2006 12:31:00 a.m.|W|P|Blogger Rikea|W|P|Ja!

(Fijn dat je tot dat inzicht bent gekomen. En om het met ons te delen.)10/23/2006 02:47:00 p.m.|W|P|Anonymous dramoghe|W|P|Inderdaad wel interessant inzicht. Misschien moet ik dat Ja! boek ook eens lezen..10/19/2006 03:38:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Ja!

Mijn Ja! boek is ondertussen eindelijk uitgelezen en of ik er lesjes uit heb getrokken.

Ja meneer, zeer zeker!

Of ik vanaf nu ook op alles Ja! zla zeggen?

Ja, zij het lichtjes genuanceerd.

Want Ja! zeggen is meer dan doen wat iemand vraagt.

De clue van het boek is uiteindelijk dat je Ja! moet zeggen tegen de positieve kant van het leven.

Want Ja! tegen oorlog, is eigenlijk Nee! tegen vrede.

En vrede is positief, dus is Ja! tegen oorlog verkeerd...

En dan nog: de vraag van vandaag!

Is weten beter dan niet weten?

Is het met andere woorden beter om te weten wat je aan het missen bent (dat je datgene wat je aan het missen bent dus ooit al minstens één keer hebt beleefd) of besef je beter niet wat er aan je neus voorbij gaat?

Pompompompompompompompom

|W|P|116126513899959158|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/19/2006 05:46:00 p.m.|W|P|Blogger Rikea|W|P|Ja!

Volgens mijn bescheiden mening heb je meer aan weten dan aan niet weten. Ook al is je kennis droefmakend of een last. Denk ik. Wat denk je zelf?10/19/2006 10:49:00 a.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Swedish Designer Drugs

Vanavond wordt de Ikea van Wilrijk aangedaan.
Nieuwe schabben/rekken voor in ons berghok aka "het Magazijn".

Want er moet echt eens wat orde in geschept worden: halfvolle en halflege dozen die over en onder en op elkaar liggen met vanalles erin dat zich geen eigen plaatsje kon aanmeten binnen de becshikbare woonwereld van onze casa.

En er zit veel in hoor: keukengerief, boormachines, tweede ijskast, droogkast, diepvries, "rommel die nog niet weg mag",...
Dit weekend wordt dat deeltje van de togo proper en wel opgekuist en heringericht.
En dan kan de "rommel die nog niet weg mag" uit de living ook naar daar verhuizen.
En dan kan "de plant" in de living komen wonen.

Maar dan moet er eerst daar ook eens een stof collecte gehouden worden.
En dan en dan en dan....

Is het dan officieel druk in onze villa?

|W|P|116124779322747713|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/18/2006 06:16:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|

Google helpt me uit de nood.

Again dus.

Vandaag google's docs ontdekt en daar gezien dat we dat ook als blogtool kunnen gebruiken.

Schoon en proper.

Alleen moeten de ingesteldheden wel in orde zijn!

En nu zijn ze dat...

|W|P|116118821112672730|W|P||W|P|wannes.deloore@gmail.com10/17/2006 10:08:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Mijn GSM. 5 minuten bellen en de batterij houdt het voor bekeken. Gebeld worden en niet kunnen opnemen omdat de opnametoets eruit bungelt. Een berichtje aka sms proberen te sturen zonder GH of I omdat deze toets geblokkeerd is. Aaaaaah! Afhankelijk van een ding! Bijna net zo erg als in schotland zitten met alleen qwerty klavieren in de buurt... En eigenlijk wist ik dat dat eraan zat te komen. Na drie jaar mag een intensief gebruikt goed op pensioen... En dat is dus vandaag. Vandaag is er een vers lulijzer gekocht. Geen Nokia zoals de vorige, maar een Sony-Ericsson. Nu dus vooledig bezig om blauwtand en de fotokodak te ontdekken...|W|P|116111784929056611|W|P|In frellen vaneen|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/14/2006 09:57:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Mijn tienerzusje! Nog maar eens proficiat Lisanne! Posted by Picasa |W|P|116085592449264624|W|P|13 worden op vrijdag de dertiende...|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/14/2006 09:53:00 a.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Manman. Even cool als klein: de tien gratis Moo kaartjes zijn gisteren toegkomen! Mini-naamkaartjes ofwa? Echt heerlijke hebbedingetjes. Een duidelijk doel heb ik er nog niet voor, maar ze zullen zeer zeker nog eens worden aangekocht. Oh ja!|W|P|116081257557864245|W|P|MOO!|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/12/2006 07:12:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Na enkele jaren in allerhande media gepresenteerd te zijn als dé sensatie van het moment, vonden ook wij het nodig naar Alegria te gaan gaan kijken. Allereerst nog wat stress omdat de Madame met de auto reed en zij de éénrichtingsstraatjes in ons Klapdorp niet zo goed kent, maar dan toch aan de snelle rit begonnen. Want wat de verkeersinfo ook moge beweren, Antwerpen - Brussel is een deftige verbinding om 19u en later. Tour&Taxis als einddoel, Totaltankstation als eerste tussenstop. Of ze de weg wilden uitleggen. Ja graag, monsieur. Uiteindelijk bleek het tout droit te zijn, met hier en daar een bochtje... Schoon gebouw (ideaal voor een bedrijfsfeestje!) met massa's parkeerplaatsen. Ggierige pinnen als we zijn (ja hoor, beiden uit de grensstreek) deden wij niet mee aan betalend parkeren en smeten we de voiture aan de kant waar dat nog net mocht. Of net niet meer. De grens is ons niet altijd even duidelijk. Naar binnen, plaatske zoeken en beseffen dat we zeer proper op tijd zijn. Konden we de zaal/tent/menigte al eens deftig bekijken. En ontdekken dat er een fukkin paal recht voor ons stond. Nu ja, schuin links, maar wel uitzichtblokkerend. Dju toch. Dan betaald een mens het duurste ticket en zetten ze'm weg achter zo'n gedrocht van een noodzakelijk kwaad. In the end viel het nogal mee, maar de eerste frustratie was een feit... Her en der in de tent liep al wat gek volk (clowns, ondefinieerbare wezens, een gebochelde directeur) rond. Wat fratskes met het publiek, een beetje pre-entertainment. Leuk en dol, vooral voor kinderen en vrouwen. Zij waren namelijk het middelpunt: met venten kunt ge al eens iets onnozel doen, tegen de rest zijn we dan maar lief en vriendelijk. of toch zoiets. Lichten uit en een klein, lief en schattig clowntje ("Ooooh") komt aan de mensen vertellend at ze geen foto's mogen trekken en niet mogen bellen. En dat we welkom zijn. En dat het spektakel gaat beginnen! Elke act in een vertelselke draaien kan ik niet. Té overweldigend, te snel, te té. Acrobaten die in duizelingwekkende vaart over een trampoline razen, indianen die met vuur spelen, een meisje dat iets vaag doet met hoepels, pipo's die pipograppen vertellen, trapezewerk, iets met grote rekkers, moto-is-niet-echt, slangenvrouwtjes (de gezette man naast mij wordt zowaar een beetje stil...) en een dijk van een soundtrack. Live. Denk ik. De acrobatie vond ik in het eerste deel zeker het beste. Vooral de mannen en vrouwen die op een, in de vloer ingebouwde, trampoline sprongetjes maken dat het een lieve lust is. Salto, schroef, overslag vooruit dan wel achteruit: they just do it. In stijl. Ook het verlaten van de springmat: stylish! Dan een afwisselingetje met wat clowns die échte clownsgrappen uithalen. Clichés en oude koebeesten, maar jongens zo grappig! Een bed dat een zeilboot wordt, papieren vliegtuigjes die elkaar bekampen: hi-la-risch! Ook een super act: de moto die niet is. Alles donker, zaklamp vooraan, iets rood van licht achteraan en een tape met motorgeluidjes. En dan lichten aan en iedereen gieren als een nest hyena's. Super gewoonweg! Twee mensen in de trapeze die daar een streepje zwierezwaai doen en ondertussen wat zonder handen ondersteboven hangen dat het een lieve lust is. Stil word ik er van. Een kerel in de rekkers (twee bunji-elastiekjes aan de polsen) die boven de voorste rijen vliegt, een spierbundel die op één arm opeen stokje gaat staan: echte kunstenaars zijn het! Een mevrouw die begint met een lintje aan een stokje en dan overstapt op de hoepels. Een stuk of zeven die allemaal op een andere plaats op haar lichaam draaien. Been naast het hoofd en een hoepel aan de voet. Zotjes! En dan hoepels gooien en aanpakken alsof het niets is. En dan: pauze. Cola aan 4.5 euro (ja maar, wel met een souvenir cup eh meneer!) en popcorn aan een muntstuk of vier. Frustratie twee dus. Hoewel. Geld moet rollen en dat doet het dan ook gretig. Dertig minuten schof, dertig minuten te lang eigenlijk. Een show moet doorgaan. Ten allen tijden. Ook in tijden van honger en dorst. En dan gaat er een grote scheepshoorn: dat we weer verder kunnen met de trein. Nog meer, nog sneller en nog cooler. En dan, veel te plots eigenlijk, wordt er een net gehangen. En iedereen die ooit in een deftig circus is geweest, weet wat dat betekent: the end is near. Nog wat kleerkasten de touwen in (en aan rekstokken en vrije vallen en al) en aan een schommel en aan elkaar en met veel kalk aan de handjes. Ik zat zelf al met serieuze zweetpollen. pfff. Goed zot en goed sjiek. Geld waard? ja. Geld meer dan waard? ja. Maar wel moeilijk naar waarde te schatten. Want 60 euro blijft wel veel natuurlijk. Maar toch! Het was heerlijk! Dank u Cirque du Soleil! En ook aan de Madame: u was wederom enorm geweldig!|W|P|116067696254067471|W|P|het circus van de zon|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/13/2006 08:37:00 p.m.|W|P|Blogger Jan&Tania|W|P|He Wanneske 'kzal ook eens ne keer een reactie op UWE blog zetten he : die fotos van uwen tour in the highlands zijn om jaloers op te zijn he man. schoen zenne!!
We zijn ook een aantal jaren geleden naar quidam geweest van cirque du soleil en dat was ook onvoorstelbaar. inderdaad waar voor uw geld.
Ik heb nog maar eens geprobeerd om via 'flickr' fotos op m'n blog te krijgen maar daar moet ik nog wat voor leren en/of oefenen, want tot nu toe lukt dat nog niet zoals het moet.
vanuit picassa wel maar slechts vier fotos per keer.
proficiat met de verjaardag van uw zus en geniet van het feestje,maar maak het niet té bont ok?
tot hoors of ... Jan en Tania10/11/2006 05:52:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Nog eventjes en we gaan genieten van de beste show op het westelijke halfrond: Allegria! Manmanman. En goesting! En enthousiast! Gelijk een klein kind!|W|P|116058211916101283|W|P|Cirque du Soleil|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/10/2006 09:45:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|...Bertje lustig verder blogt, kwam ik de laatste dagen niet verder dan eraan te denken. En dan te bedenken dat ik:
  • zaterdag een zalig feestje heb beleefd op onze nakermis
  • zondag ben gaan stemmen
  • zondagavond naar een Groen! feestje ben geweest
  • enorm gelukkig was met de verkiezingsuitslag in Antwerpen stad (de districten mogen ze van mij volledig vergeten)
  • mij vanaf nu volledig ga voorbereiden op morgenavond: Cirque du Soleil

Pfff. Gelukkig heb ik Google Calendar terug ontdekt (en die werkt ook op't werk!). En ook gezien dat ze daar gratis sms'en sturen als je dat instelt als reminder. Vrij zalig ofwa?

|W|P|116050981328118475|W|P|En terwijl...|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/10/2006 09:32:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Sinds dit weekend is mijn agenda overvol denk ik. Te vol voor vanalles in elk geval. Neem nu een dag als vandaag. Vol goede moed om 06:15 naar de dagtaak vertrokken, met nog meer moed eraan begonnen. Fijne doch lange dag met redelijk wat afwisseling en gezellige troubles. Het laagje suspens was sterk aanwezig binnen het test- en randgebeuren! Naar huis geknald en daar te 18:25 aangekomen (iets meer dan twaalf uur van huis, jawel!) om een geweldige maaltijd te vinden. (dank u Tommy!). Tegen zeven uur besloten om toch maar niet naar Dries Buytaert's uiteenzetting op het kviv te gaan. Niet tegenstaande ik drupal een enorm fascinerend iets vind, had ik toch geen zin. Dan maar wat opgeruimd op m'n bureau en de radio aan de pc gehangen zodat er van een ware mp3muziekgolf gesproken wordt in ons Klapdorp. Dolle pret OFWA?!|W|P|116050923432229332|W|P|Fasten them seatbelts|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/10/2006 09:50:00 p.m.|W|P|Anonymous Anoniem|W|P|Laat het ginder mr goe knallen zodat ik het opt falconplein kan horen! Way to go!

Bertje10/03/2006 07:27:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Zalige antipasti.... Posted by Picasa |W|P|115989648328058902|W|P|Het beste van: Aldi|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/04/2006 02:24:00 p.m.|W|P|Blogger Bart|W|P|ik vond toch wel die laptop van de ALdi het allerbest:))10/02/2006 10:58:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Zonet de ijskast uitgekuist. 't Moet, want morgen komt de huisbaas er iets aan maken; Het deurtje van't vriesvak is al meer dan een jaar kapot en dus zit dat bakje vol ijs en druipt dat als de deur opengaat. 't Was vettig. De bus ketchup begon spontaan een klapke tegen mij, de pot mosterd moest ik eruit weken en 'k heb Tommy's scherpste mes nodig gehad om de ijslaag weg te steken. En daar leggen wij meestal ons eten in eh! Dat we ranzige zwijnen zijn bij tijd en wijlen. Maar dat dat gaat veranderen; Morgen de rest van de keuken, dan de tuin, de badkamer en de hal. En de living; En sebiet m'n eigen kot aan kot werken. Oh man, vierentwintig uur is echt heerlijk weinig!|W|P|115982303144214032|W|P|frigoor|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/02/2006 07:21:00 p.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Zotte sfeer in mijn GSM-aura: Nonkel Punk belde met een moeilijke vraag. De lieve man gaat zich zaterdag eerstkomende namelijk in de echt verbinden met Tante Mireille. Na zeventien jaar en nog wat dagen gaan ze op 07/10/2006 (wie ziet de toevalstreffer?!) eindelijk de samenlevingskano omruilen voor een heuse huwelijksboot. Nonkel Roel belde net om een aantal zaken te vragen. Waar ik woon bijvoorbeeld. En of ik zaterdag toch wel zeker kwam. En dat het in Hamme te doen was. En of ik een betrouwbaar persoon ben. Betrouwbaar? Ik was al snel geneigd om met de snelheid van het licht een korte doch eerlijke JA NATUURLIJK! te roepen, maar ik wist mij te bedwingen. Ik ben namelijk (al veel te lang) in Ja! Van Danny Wallace bezig...en denk dus wel twee keer na voor ik mezelf in een onbekende situatie stort. Waarom hij dat belangrijk vond? Omdat hij zich afvroeg of ik een goede getuige zou zijn op zijn trouwerij... Euhm, tja. Ik heb hem dan maar gezegd dat ik dat met heel veel pelzier wil doen. En dat het verdorie een eer is! 't Is niet de eerste keer dat ze me zoiets vragen. Nonkel Seppe, de grote lap-peter van mezelf, vroeg het me ook toen hij enkele jaren geleden het huwelijksfeest uit de kast haalde. En mijn lieve kleine petenicht Lidemij dan! En of ik een btrouwbaar persoon ben!|W|P|115980995443720638|W|P|Getuigen? Ja zekers!|W|P|wannes.deloore@gmail.com10/02/2006 12:34:00 a.m.|W|P|wannesdeloore|W|P|Tom Barman, Ludo Mariman en nog wat volk. Dat het goed en plezant was!  Posted by Picasa |W|P|115974211924221784|W|P|0110 A'pen|W|P|wannes.deloore@gmail.com